-
1 decanto
dē-canto, āvi, ātum, 1, v. a. (in the class. per. freq. in Cic.; elsewh. rare).I.To sing a thing off, to repeat in a singing manner (v. cano and canto).A.Usually with the secondary idea of something trite, worn out, absurd; to repeat often, to say over and over again ( = semper repetere, in ore habere; cf.B.cantilena): nec mihi opus est Graeco aliquo doctore, qui mihi pervulgata praecepta decantet,
Cic. de Or. 2, 18, 75:causas,
id. ib. 2, 32, 140; id. Fin. 4, 4, 10; id. Att. 13, 34; Quint. 12, 8, 3; Hor. Ep. 1, 1, 64 al.—Without this unfavorable idea:C.miserabiles elegos,
Hor. Od. 1, 33, 3: Halôsin Ilii in scenico habitu, to recite, rehearse, * Suet. Ner. 38:tribus,
to proclaim, Luc. 5, 394.—Esp., to repeat as a charm, and hence to bewitch, enchant, charm:II.nullo decantatus carmine,
App. M. 3, p. 138, 35:verbis et amplexibus aliquem,
id. ib. 5, p. 165, 6; id. ib. 3, p. 137, 12; Vulg. Isa. 54, 1 al.—Intr.A.( Acc. to de, no. II. 2. b.) To leave off singing:B.jam decantaverant ( = cantare, deplorare desierant),
had given over lamenting, Cic. Tusc. 3, 22, 53.—To play (upon an instrument):decantandi jus tibicinibus ademit,
Aur. Vict. Vir. Illust. 34, 1. -
2 redico
rĕ-dīco, ĕre, v. a., to say again, say over, repeat:haec,
Sid. Ep. 9, 13. -
3 incanto
in-canto, āvi, ātum, 1, v. a. and n.* I. II.In partic.A.To say over, mutter, or chant a magic formula against some one: QVI MALVM CARMEN INCANTASSET, Fragm. XII. Tab. ap. Plin. 28, 2, 4, § 17.—B.Transf.1. 2.To bewitch, enchant:quaesisti, quod mihi emolumentum fuerit incantandi (sc. illam)?
App. Mag. p. 305:incantata mulier,
id. ib.:pileum vetitis artibus,
Amm. 14, 7, 7. -
4 praeficio
prae-fĭcĭo, fēci, fectum, 3, v. a. [facio], to set over any thing (as officer, superintendent, leader, etc.), to place in authority over, place at the head, appoint to the command of.I.Lit. (freq. and class.; cf.:II.praepono, praefero): te cum securi caudicali praeficio provinciae,
Plaut. Ps. 1, 2, 25:praefeci rure recte qui curet tamen,
id. Cas. 1, 1, 17:aliquem pecori,
Cic. Planc. 25, 62:certum magistratum alicui procurationi,
id. Leg. 2, 26, 66:imperatorem bello,
id. Imp. Pomp. 16, 49:tantis rebus,
id. ib. 10, 27:legatos legionibus,
Caes. B. G. 5, 24:pontifices sacris,
Cic. Rep. 2, 14, 26:aliquem sacerdotio Neptuni,
Plin. 9, 8, 8, § 27:libertos rationibus, libellis et epistulis,
Tac. A. 6, 8:aliquem provinciae,
id. ib. 13, 46;2, 4: aliquem classi,
Nep. Milt. 4, 1; Liv. 35, 42 et saep.:lucis Avernis,
Verg. A. 6, 118:Juno sacris praefecta maritis,
Ov. H. 12, 87:in eo exercitu inimici mei fratrem praefecerat,
had given him a command, Cic. Sest. 18, 41. —Trop., to set over, etc. (rare): nec locus nec materia invenitur, cui divinationem praeficere possimus, Cic. Div. 2, 4, 12. —Hence, as subst.: praefectus, i, m., an overseer, director, president, chief, commander, prefect.A.In gen.:B.gumnasi praefecto poenas pendere,
Plaut. Bacch. 3, 3, 22:villae,
Varr. R. R. 1, 17 fin.:tu (censor) es praefectus moribus,
Cic. Clu. 46, 129; cf.:praefectus morum,
Nep. Hamilc. 3, 2:nec vero mulieribus praefectus praeponatur,
Cic. Rep. 4, 6, 16 (Non. 499, 13); cf. Plaut. Aul. 3, 5, 30:cum praefectus custodum quaesisset, etc.,
Nep. Eum. 11, 1:his utitur quasi praefectis libidinum suarum,
Cic. Red. in Sen. 6, 15.—In partic., as a title of particular civil or military officers, a president, superintendent, commander, governor, etc.:praefectus aerarii or aerario,
a treasurer, Plin. Ep. 3, 4, 2; id. Pan. 92; Gell. 13, 24, 30; Capitol. Gord. 4: annonae, a superintendent of grain or of the markets, Tac. A. 11, 31; Inscr. Orell. 1084; 1186; 1091;3169: castrorum or castris,
an officer who attended to the pitching of the camp and all matters connected therewith, a quartermaster, Vell. 2, 112, 6; 119, 4; 120, 4; Tac. A. 14, 37; 1, 20; cf. Veg. Mil. 2, 10:classis,
an admiral, Cic. Verr. 2, 5, 34, § 89; Liv. 26, 48; 36, 20; 42; Flor. 3, 7; afterwards also for a captain of a ship, Tac. H. 3, 12; Veg. Mil. 4, 32; Inscr. Orell. 3596;who was formerly called praefectus navis: dextrum cornu praefectos navium ad terram explicare jubet,
Liv. 36, 44; Flor. 2, 5: fabrūm, in the army, a superintendent of the military engines, chief engineer, Caes. ap. Cic. Att. 9, 7, C, 2; id. B. C. 1, 24, 4; Nep. Att. 12, 4; Vell. 2, 76, 1; Plin. 36, 6, 7, § 48; Inscr. Orell. 4906;in the free towns and colonies,
a superintendent of public works, ib. 516: equitum, a commander of the cavalry, as we say, a colonel or general of cavalry, Hirt. B. G. 8, 12; Vell. 2, 24, 1;called also simply praefectus,
Caes. B. G. 1, 39; 3, 7; Cic. Fam. 3, 8, 7; cf.cohortium,
Sall. J. 46, 7: legionis, in the time of the emperors, the same that was previously called legatus legionis, a commander of the legion, i. q. our colonel, Tac. H. 1, 82; Suet. Claud. 12; id. Galb. 11; 14; id. Calig. 56; id. Ner. 21; Inscr. Grut. 465, 2; cf. Veg. Mil. 2, 9:praefectus regis or regius,
a commander-in-chief, generalissimo, Liv. 36, 11; Sall. J. 46, 5; Nep. Alcib. 5, 2; id. Ages. 2, 3; cf. Flor. 3, 5; 11:praefectus praetorio and praetorii, in the time of the emperors,
a commander of the imperial body - guard, pretorian prefect, Tac. A. 1, 24; id. H. 1, 13; 19; Dig. 1, 11 et saep.; in later times, a governor of a province of the Roman empire: praefectus urbi or urbis, governor of the city of Rome, in the times of the republic, appointed only to represent the consul during the latter's absence; under the emperors, a perpetual office with a particular jurisdiction, Varr. ap. Gell. 14, 7; Tac. A. 6, 10; 11; Plin. 11, 38, 90, § 223; Suet. Aug. 33; Inscr. Orell. 3153 sq.:vigilum or vigilibus,
a captain of the watch, Dig. 1, 15, 3; 47, 2, 58; Inscr. Orell. 801; 1088; 1929:Aegypti,
the governor of the province of Egypt, Suet. Aug. 18; 66; id. Vesp. 6; Dig. 1, 17; Inscr. Orell. 709; 3651; so,Lydiae, Ioniae, totiusque Phrygiae,
Nep. Dat. 2, 5:Alpium,
Plin. 10, 48, 68, § 134; Inscr. Grut. 287, 7. -
5 trado
trādo ( transdo, C. I. L. 1, 198, 54 and 58; Ter. Phorm. prol. 2, and most freq. in Cæs.; v. infra; cf. Neue, Formenl. 2, 734), dĭdi, dĭtum, 3 (in tmesi: transque dato endoque plorato, i. e. tradito et implorato, Vet. Lex ap. Fest. s. v. sub vos, p. 309 Müll.), v. a. [trans-do], to give up, hand over, deliver, transmit, surrender, consign (syn.: dedo, remitto).I.Lit.A.In gen.(α).Form trado:(β).ut amico traderem (thesaurum),
Plaut. Trin. 1, 2, 143:mihi trade istuc (argentum),
id. As. 3, 3, 99; id. Curc. 3, 15: aliquid [p. 1884] in manum, id. Merc. 2, 2, 7:poculum alicui,
Cic. Tusc. 1, 40, 96:aedem Castoris sartam tectam,
id. Verr. 2, 1, 50, § 131:magistris traditi,
id. Tusc. 3, 1, 2:pecuniam regiam quaestoribus,
Liv. 24, 23, 3:pueros magistris,
Ov. Am. 1, 13, 17:equos domitoribus,
Cic. Off. 1, 26, 90:testamentum tibi legendum,
Hor. S. 2, 5, 51:ademptus Hector Tradidit fessis leviora tolli Pergama Graiis,
id. C. 2, 4, 11:miserat ad legatum Romanum, traditurum se urbem,
Liv. 34, 29, 9:armis traditis,
Caes. B. G. 1, 27; 2, 13:obsides, arma, perfugae traditi,
id. ib. 1, 28: hunc ad carnificem. Plaut. Rud. 3, 6, 19:in pistrinum tradier,
id. Most. 1, 1, 16:aliquem in custodiam vel in pistrinum,
Cic. Q. Fr. 1, 2, 4, § 14:aliquem supplicio,
Suet. Vit. 14:Augustus filiam suam equiti Romano tradere meditatus est,
to give in marriage, Tac. A. 4, 40 med. —With acc. of place:ea quae in Insulā erat Achradinam tradita est,
Liv. 24, 23, 4.—Form transdo: tot tropaea transdes, Att. ap. Non. 517, 26 (Trag. Rel. v. 366 Rib.):B.navem in fugam transdunt,
id. ib. 155, 8 (Trag. Rel. v. 630 ib.):ut arma per manus necessario transderentur,
Caes. B. C. 1, 68:per manus sevi ac picis transditas glebas,
id. B. G. 7, 25; Hirt. B. G. 8, 15:sibi captivos transdi,
Caes. B. C. 3, 71:neque se hostibus transdiderunt,
id. B. G. 7, 77:se (alicui),
id. ib. 7, 47; Hirt. B. G. 8, 43:se adversariis ad supplicium,
Caes. B. C. 1, 76.—In partic.1.Pregn., to deliver, commit, intrust, confide for shelter, protection, imprisonment, etc. (syn.: commendo, committo).(α).Form trado:(β).sic ei te commendavi et tradidi,
Cic. Fam. 7, 17, 2:totum denique hominem tibi ita trado de manu, ut aiunt, in manum tuam,
id. ib. 7, 5, 3:alicui se laudare et tradere,
Hor. Ep. 1, 9, 3:hunc hominem velles si tradere,
id. S. 1, 9, 47; id. Ep. 1, 18, 78:hos (obsides) Aeduis custodiendos tradit,
Caes. B. G. 6, 4; Liv. 22, 22, 4:catenis ligatus traditur,
id. 24, 45, 9:in tuam custodiam meque et meas spes trado,
Plaut. Most. 2, 1, 59.—Form transdo:2.ab illo transditum initio et commendatum,
Caes. B. C. 3, 57:sibi a Divitiaco transditus,
id. B. G. 7, 39. —To give up or surrender treacherously, to betray:II.causam tradere advorsariis,
Ter. Phorm. 2, 1, 7:quos tradituros sperabas, vides judicare,
Cic. Rosc. Am. 22, 61:tibi trado patriosque meosque Penates,
Ov. M. 8, 91:ferisne paret populandas tradere terras?
id. ib. 1, 249:tradimur, heu!
Claud. in Rufin. 2, 261:Judas ausus magistrum tradere,
Sedul. 2, 74.—Trop.A. (α).Form trado:(β).et meam partem loquendi et tuam trado tibi,
Plaut. As. 3, 1, 14:eo ego, quae mandata, amicus amicis tradam,
id. Merc. 2, 3, 51:quae dicam trade memoriae,
Cic. Rep. 6, 10, 10 (different from tradere memoriae, B. 2. b.):si liberam possessionem Galliae sibi tradidisset,
Caes. B. G. 1, 44:Cingetorigi principatus atque imperium est traditum,
id. ib. 6, 8.— Poet., with inf.:tristitiam et metus Tradam protervis in mare Creticum Portare ventis,
Hor. C. 1, 26, 2.—Form transdo:B.summa imperii transditur Camulogeno Aulerco,
Caes. B. G. 7, 57:Vergasillauno Arverno summa imperii transditur,
id. ib. 7, 76.—In partic.1.Pregn., with se, to give one ' s self up, to yield, surrender, or devote one ' s self to any thing:2.se totos voluptatibus,
Cic. Lael. 23, 86:se quieti,
id. Div. 1, 29, 61: se lacrimis ac tristitiae, Luccei. ap. Cic. Fam. 5, 14, 2:se studiis vel otio,
Plin. Ep. 1, 9, 7:si se consiliis ejus (rex) tradidisset,
Flor. 2, 8, 6:se in studium aliquod quietum,
Cic. Inv. 1, 3, 4:se in disciplinam alicujus,
id. Phil. 2, 2, 3; cf.:cogitationibus suis traditus,
Sen. Ep. 9, 16.—To make over, transmit, as an inheritance; to leave behind, bequeath (syn. lēgo):b.qui in morte regnum Hieroni tradidit,
Plaut. Men. 2, 3, 59: inimicitias posteris, Anton. ap. Cic. Att. 14, 13, A, 3:consuetudo a majoribus tradita,
Cic. Div. 2, 72, 150:morbi per successiones traduntur,
Plin. Ep. 1, 12, 4: traduntque metus. Sil. 4, 32:traditumque inde fertur, ut in senatum vocarentur,
it is said that this was the origin of the custom, Liv. 2, 1, 11.—To hand down or transmit to posterity by written communication; to relate, narrate, recount:3. (α).quarum nomina multi poëtae memoriae tradiderunt,
Cic. Inv. 2, 1, 3: pugnae memoriam posteris, Liv. 8, 10, 8:cujus (Socratis) ingenium variosque sermones immortalitati scriptis suis Plato tradidit,
Cic. de Or. 3, 16, 60:qualia permulta historia tradidit,
id. Div. 1, 53, 121:aliquid posteris,
Plin. Ep. 6, 16, 1:tradit Fabius Pictor in Annalibus suis, hirundinem, etc.,
Plin. 10, 24, 34, § 71:ipsum regem tradunt... operatum his sacris se abdidisse,
Liv. 1, 31, 8.—Esp., pass. pers. or impers., it is said, is recorded, they say, etc.:qui (Aristides) unus omnium justissimus fuisse traditur,
Cic. Sest. 67, 141: cujus (Lycurgi) temporibus Homerus etiam fuisse traditur. id. Tusc. 5, 3, 7:nec traditur certum, nec interpretatio est facilis,
Liv. 2, 8, 8; cf. id. 9, 28, 5:sic enim est traditum,
Cic. Leg. 1, 1, 3; cf.:hoc posteris memoriae traditum iri, Aequos et Volscos, etc.,
Liv. 3, 67, 1:Galbam, Africanum, Laelium doctos fuisse traditum est,
Cic. Tusc. 1, 3, 5:ut Isocratem dixisse traditum est,
id. Brut. 56, 204:unguenta quis primus invenerit, non traditur,
Plin. 13, 1, 1, § 2:de hoc constantius traditur,
Front. Aquaed. 7; cf.: traditur memoriae, with subj.-clause, Liv. 5, 21, 16. —Form trado:(β).ea, quae dialectici nunc tradunt et docent,
Cic. Fin. 4, 4, 9:elementa loquendi,
id. Ac. 2, 28, 92:praecepta dicendi,
id. de Or. 1, 18, 84:optimarum artium vias meis civibus,
id. Div. 2, 1, 1:aliquid artificio et viă,
id. Fin. 4, 4, 10:haec subtilius,
id. ib. 1, 9, 31:aliquid,
Caes. B. G. 7, 22:virtutem hominibus,
Cic. de Or. 1, 58, 247:eodem tempore tradi omnia et percipi possint,
Quint. 1, 12, 1:nec tamquam tradita sed tamquam innata,
id. 7, 10, 14:praecepta,
Sen. Ep. 40, 3.— Absol.:si qua est in his culpa, tradentis (i.e. magistri) est,
Quint. 3, 6, 59.—Form transdo:4.multa praeterea de sideribus atque eorum motu... disputant et juventuti transdunt,
Caes. B. G. 6, 14:Minervam operum atque artificiorum initia transdere,
id. ib. 6, 17.—Aliquid oblivioni, to forget utterly (late Lat.):omnes justitiae ejus oblivioni tradentur,
Vulg. Ezech. 33, 13; Greg. Mag. in Job, 25, 8. -
6 re-ferō
re-ferō rettulī (not retulī), relātus (rellātus, T.), referre, to bear back, bring back, drive back, carry back: nihil domum praeter os: ut naves eodem, unde erant profectae, referrentur, Cs.: me referunt pedes in Tusculanum, i. e. I feel a strong impulse to go: in decimum vestigia rettulit annum (victoria), V.: Ad nomen caput ille refert, looks back, O.: suumque Rettulit os in se, drew back, O.: ad Tyneta rursus castra refert, L: digitos ad frontem saepe, O.: pecunias in templum, Cs.: frumentum omne ad se referri iubet, Cs.: Caesaris capite relato, Cs.: cum sanguine mixta Vina refert moriens, spits out, V.—With pron reflex., to go back, return: Romam se rettulit: sese in castra, Cs.: se ad philosophiam: domum me Ad porri catinum, H.: se ob ora Fert refertque, flits to and fro, V.: causa, cur se sol referat. — Pass reflex., to return, arrive: sin reiciemur, tamen eodem paulo tardius referamur necesse est: classem relatam Nuntio, V.: a primā acie ad triarios sensim referebantur, L.—With pedem or (rarely) gradum, to go back, draw back, retire, withdraw, retreat: volneribus defessi pedem referre coeperunt, Cs.: ut paulatim cedant ac pedem referant, Cs.: cum pedes referret gradum, L.: fertque refertque pedes, paces to and fro, O.: pedem referens, V.: Feroque viso retulit retro pedem (viator), Ph.—To give back, give up, return, restore, pay back, pay in return, repay: pateram (subreptam): Par pro pari, tit for tat, T.: Ut puto, non poteras ipsa referre vicem, O.: pannum, H.—Of sound, to bring back, give back, return, answer, echo: (Saxum) eiulata Resonando mutum flebilīs voces refert, Att. ap. C.: ex locis inclusis (soni) referuntur ampliores: referunt quem (sonum) nostra theatra, H.: ‘coëamus’ rettulit Echo, O.—Fig., to bring back, restore, renew, revive, repeat: in suam domum ignominiam: pro re certā spem falsam domum: consuetudo longo intervallo repetita ac relata: Multa labor... rettulit in melius, has improved, V.: quasdam ex magno intervallo caerimonias, L.: rem iudicatam, i. e. cause to be reconsidered: idem illud responsum, repeated, L.: veterem Valeriae gentis in liberandā patriā laudem, restore: neque amissos colores Lana refert, H.—Of the mind or look, to bring back, direct, turn: e cursu populari referre aspectum in curiam, turn towards: animum ad veritatem.—Of time, to bring back, bring again, cause to return, renew: mihi praeteritos annos, V.: Saeculo festas referente luces, H.—In the phrase, referre gratiam (rarely gratias), to return thanks, show gratitude, recompense, requite: Inveniam, parem ubi referam gratiam, a way to pay him off, T.: Et habetur et referetur tibi gratia, T.: pro eo mihi ac mereor relaturos esse gratiam: Caesari pro eius meritis gratiam referre, Cs.: gratiam factis, O.: pro tantis eorum in rem p. meritis eis gratiae referantur. —To present again, set forth anew, represent, repeat: Hecyram ad vos, T.: Actia pugna per pueros refertur, is rehearsed, H.: parentis sui speciem, L.: robora parentum liberi referunt, Ta.: (Tellus) figuras Rettulit antiquas, O.: parvulus Aeneas, qui te tamen ore referret, V.: Marsigni sermone Suevos referunt, recall, Ta.—To say in return, rejoin, answer, reply, respond: id me illorum defensioni rettulisse: ego tibi refero, I reply to you: retices, nec mutua nostris Dicta refers, O.: Anna refert, V.: Tandem pauca refert, V.—To repeat, report, announce, relate, recount, assert, tell, say: quantum, inquam, debetis? respondent CVI; refero ad Scaptium, report it: saepe aliter est dictum, aliter ad nos relatum: abi, quaere, et refer, H.: talīs miserrima fletūs Fertque refertque soror (sc. ad Aeneam), V.: pugnam referunt, O.: factum dictumve, L.: Aut agitur res in scaenis aut acta refertur, or related, H.: multum referens de Maecenate, Iu.: inveni qui se vidisse referret, O.: pugnatum (esse) in annalīs referre, L.—To repeat to oneself, call to mind, think over: tacitāque recentia mente Visa refert, O.: Haec refer, O.: Mente memor refero, O.—To make known officially, report, announce, notify: haec ad suos, Cs.: legationem Romam, L.: capitum numerus ad eum relatus est, Cs.: rumores excipere et ad se referre. —To submit for consideration, propose for decision, make a motion, offer a proposition, consult, refer, move, bring forward, propose: de consularibus provinciis ad senatum referre, lay before the senate the question of, etc.: de quo legando consules spero ad senatum relaturos: de eā re postulant uti referatur, S.: tunc relata de integro res ad senatum, L.: referunt consules de re p., Cs.: de signo dedicando ad pontificum collegium: eam rem ad consilium, L.: referre se dixit, quid de Nabidis bello placeret, put the question, L.: id postea referendum ad populum non arbitrari, should be referred again: tu non ad Lucilium rettulisti, did not consult.—To note down, enter, inscribe, register, record, enroll: ut nec triumviri accipiundo nec scribae referundo sufficerent, L.: in tabulas quodcumque commodum est: nomen in codicem accepti et expensi relatum: tuas epistulas in volumina, i. e. admit: in reos, in proscriptos referri, to be registered: senatūs consulta pecuniā acceptā falsa referebat, recorded: cum ex CXXV iudicibus reus L referret (opp. reicere), i. e. accepted.— Of accounts: rationes totidem verbis referre ad aerarium, to account to the treasury: in rationibus referendis, in accounting: relatis ad eum publicis cum fide rationibus, faithful accounts, Cs.: si hanc ex faenore pecuniam populo non rettuleris, reddas societati, account for this money to the people: (pecuniam) in aerarium, pay in, L.: pecuniam operi publico, charge as expended for a public building; cf. octonis referentes idibus aera, i. e. paying the school-fees, H.—With acceptum, to credit, see accipio.—To account, reckon, regard, consider: imagines in deorum numero: terram et caelum in deos: libri in eundem librorum numerum referendi: hi tamen inter Germanos referuntur, Ta.: refert inter meritorum maxima, demptos Aesonis esse sitūs, O.: eodem Q. Caepionem referrem, should place in the same category.—To ascribe, refer, attribute: pecudum ritu ad voluptatem omnia: omnia ad igneam vim: tuum est, quid mihi nunc animi sit, ad te ipsum referre: id, quo omnia, quae recte fierent, referrentur: origines suas ad deos referre auctores, L.: Hinc omne principium, huc refer exitum, H.: eius, in quem referet crimen, culpa: alius in alium culpam referebant, imputed, Cu. -
7 recito
rĕ-cĭto, āvi, ātum, 1, v. a.I.In the best prose, a publicist's t. t., to read out, recite a document, statement, report, etc., in public proceedings:II.alicujus testimonium,
Cic. Verr. 2, 2, 8, § 23; cf.:testimonia tabulasve,
Quint. 7, 10, 13:litteras in concione,
Cic. Att. 8, 9, 2:litteras in senatu,
id. Fam. 10, 12, 1; Caes. B. C. 1, 1; Sall. C. 34, 3; cf. Cic. Fam. 10, 16, 1; 12, 25, 1; Caes. B. G. 7, 48:edictum,
Cic. Quint. 29, 89; id. Verr. 2, 3, 10, § 26:orationem,
id. Planc. 30, 74:nolo cetera recitare,
id. ib.:epistulam meam,
id. Sull. 24, 67:quid ego nunc hic Chlori testimonium recitem?
id. Verr. 2, 2, 8, § 23:rogationem suam populo,
Quint. 10, 5, 13:testamentum,
id. 9, 2, 35:recitet ex codice,
Cic. Verr. 2, 3, 10, § 26; so,responsum ex scripto,
Liv. 23, 11:de tabulis publicis,
Cic. Fl. 17, 40:auctionem populi Romani de legis scripto,
id. Agr. 2, 18, 48:elogium de testamento,
id. Clu. 48, 135.—Of persons: testamento si recitatus heres esset pupillus Cornelius,
Cic. Caecin. 19, 54; so,heres,
Plin. 7, 52, 53, § 177:aliquem praeterire in recitando senatu,
in the list of senators, Cic. Dom. 32, 84; so,senatum,
Liv. 29, 37: aut recitatis in actione, aut nominatis testibus, by reading over the witnesses (i. e. their testimony) or by simply naming them, Quint. 5, 7, 25; v. Spald. ad h. l. —In gen., to read out, recite any thing in public (freq. since the Aug. per., after which it became customary to recite one's own works before audiences; cf.: pronuntio, declamo): To. At clare recitato. Do. Tace, dum perlego, Plaut. Pers. 4, 3, 30:B.postquam recitasti quod erat cerae creditum,
id. ib. 4, 3, 59:in medio, qui Scripta foro recitent, sunt multi,
Hor. S. 1, 4, 75; cf. id. ib. 1, 4, 23; id. Ep. 1, 19, 42; 2, 1, 223; Ov. Tr. 4, 10, 45; id. P. 3, 5, 39; Juv. 8, 126; 3, 9; Plin. Ep. 7, 17, 1; 1, 5, 4; 1, 13; 2, 10, 6 et saep. al.—With dat.:nec recitem cuiquam nisi amicis,
Hor. S. 1, 4, 73:Quinctilio si quid recitares,
id. A. P. 438:nec illi... verba ultra suppeditavere quam ut sacramentum recitaret,
Tac. H. 4, 59.—To repeat from memory, say by heart, recite:C.quin etiam recitare, si qua meminerunt, cogendi sunt (phrenetici),
Cels. 3, 18, 39; Mart. 9, 83, 4. — -
8 vel
I.As disjunctive conjunction, to introduce an alternative as a matter of choice or preference, or as not affecting the principal assertion (while aut introduces an absolute or essential opposition; cf. Madv. Gr. § 436; Zumpt, Gr. § 339; Fischer, Gr. § 383).A.Singly.1.In gen., or (if you will), or else, or (at your pleasure), or (at least), or (it is indifferent), or (what is the same thing), etc.:2.dic igitur me passerculum... haedillum me tuom dic esse vel vitellum,
Plaut. As. 3, 3, 77: viginti minis? Ba. Utrum vis, vel quater quinis minis, id. Ps. 1, 3, 111:lege vel tabellas redde,
id. ib. 1, 1, 29:in solem ponito vel sine sale in defrutum condito,
Cato, R. R. 7: orabant (sc. Ubii), ut sibi auxilium ferret... vel... exercitum modo Rhenum transportaret, or at least, i. e. or, if he preferred it, Caes. B. G. 4, 16:ejusmodi conjunctionem tectorum oppidum vel urbem appellaverunt,
Cic. Rep. 1, 26, 41:in unius voluntate vel moribus,
id. ib. 2, 28, 51:in unā urbe vel in hac ipsā,
id. ib. 3, 10, 17:constituere vel conservare,
id. ib. 2, 38, 64:in ardore caelesti, qui aether vel caelum nominatur,
id. N. D. 2, 15, 41:transfer idem ad modestiam vel temperantiam,
id. Fin. 2, 19, 60; cf. Madv. ad id. ib. 2, 25, 81:unum illud extimescebam, ne quid turpiter facerem, vel dicam, jam effecissem,
id. Att. 9, 7, 1: haec neque confirmare argumentis neque refellere in animo est;ex ingenio suo quisque demat vel addat fidem,
Tac. G. 3.—Esp.a.With potius, to correct or make more precise what has been said, or rather:b.ex hoc populo indomito vel potius immani,
Cic. Rep. 1, 44, 68:post obitum vel potius excessum Romuli,
id. ib. 2, 30, 53:cessit auctoritati amplissimi viri vel potius paruit,
id. Lig. 7, 22:vide quid licentiae nobis tua liberalitas det, vel potius audaciae,
id. ib. 8, 23:ludorum plausus vel testimonia potius,
id. Phil. 1, 15, 36:quam valde ille reditu vel potius reversione meā laetatus!
id. Att. 16, 7, 5; id. Phil. 13, 9, 19:novem tibi orbibus, vel potius globis conexa sunt omnia,
id. Rep. 6, 17, 17:plurimas vel potius omnes ex se ipso virtutes contulit,
Quint. 10, 1, 109.—In climax after a negative:tu certe numquam in hoc ordine vel potius numquam in hac urbe mansisses,
Cic. Phil. 2, 15, 38.—So corrective, without potius:c.sed haec tu melius vel optime omnium,
Cic. Fam. 4, 13, 7:clariore vel plane perspicua,
id. Fin. 5, 20, 55; id. Lael. 12, 41:Capua ab duce eorum Capye, vel. quod propius vero est, a campestri agro appellata,
Liv. 4, 37, 1:cum P. Decius se in Samnium vel in Etruriam proficisci paratum esse ostendisset,
id. 10, 26, 4.—Esp. in the phrase vel dicam, or let me rather say, or rather:quando enim nobis, vel dicam aut oratoribus bonis aut poëtis, ullus... ornatus defuit?
Cic. Fin. 1, 3, 10; id. Brut. 57, 207; id. Cael. 31, 75; id. Phil. 2, 12, 30; id. Att. 9, 7, 1; Suet. Calig. 13.—So intensive, or I may even say (cf. II. A. 3. infra):omnes binos consules, vel dicam amplius, omnia nomina,
Varr. L. L. 8, p. 106 Bip.:a plerisque vel dicam ab omnibus,
Cic. Fam. 4, 7, 3; id. Brut. 70, 246.—Vel etiam, or even:d.ut expositio quarundam rerum gestarum vel etiam fabulosarum,
Quint. 4, 3, 12. —= aut, or else.(α).With an alternative necessary consequence:(β).id autem nec nasci potest nec mori, vel concidat omne caelum omnisque natura consistat necesse est,
Cic. Tusc. 1, 23, 54 Tischer ad loc.:vel tu ne faceres tale in adulescentiā,
Plaut. Ps. 1, 5, 22.—In gen. ( poet. and post class.):e.si copias armatorum... secum expenderent, vincendum illā acie vel cadendum esse,
Tac. A. 14, 35:mortem omnibus ex naturā aequalem oblivione apud posteros vel gloriă distingui,
id. H. 1, 21; cf. id. A. 14, 61; 14, 62:quod imperium variā sorte laetum rei publicae aut atrox, principibus prosperum vel exitio fuit,
id. H. 2, 1 init.; 2, 10; 2, 68; cf. Ov. M. 9, 624 sq.; 15, 601 sq.—In a subordinate alternative after aut:B.nec aut tibi ipsi aut huic Secundo vel huic Apro ignotas,
Tac. Or. 28:ne contra Gai quidem aut Claudii vel Neronis... domum,
id. H. 2, 76:abscedens in hortos aut Tusculanum vel Antiatem in agrum,
id. A. 14, 3 init.:dementiae quoque judicia aut propter id quod factum est aut propter id quod adhuc fieri vel non fieri potest instituuntur,
Quint. 7, 4, 29.—As co-ordinate.1.Vel... vel, either... or, be it... or; in gen. (class.; but where the alternatives are necessary and exclusive, that is, where one must be right and the other wrong, aut... aut is used; v. infra, and cf. Madv. ad Cic. Fin. 4, 11, 27): sed hic numquis adest? Pa. Vel adest vel non, i. e. just as you please, Plaut. Mil. 4, 2, 28 Brix ad loc.:b.paucis me misit ad eam... vel ut ducentos Philippos reddat aureos, vel ut hinc eat secum,
id. Bacch. 4, 1, 18 sq.:ubi illic biberit, vel servato meum modum vel ego dabo,
id. Stich. 5, 4, 37:vel tu me vende, vel face quod tibi lubet,
id. Pers. 3, 1, 70:nunc quamobrem huc sum missa, amabo, vel tu mihi ajas, vel neges,
id. Rud. 2, 4, 14; cf. id. ib. 5, 2, 44:Allobrogibus sese vel persuasuros... existimabant, vel vi coacturos, ut, etc.,
Caes. B. G. 1, 6:ut (Romani) vel sibi agros attribuant vel patiantur eos tenere, etc.,
id. ib. 4, 7:vel sumptuosae vel desidiosae illecebrae,
Cic. Rep. 2, 4, 8:in omni vel officio vel sermone sollers,
id. ib. 2, 21, 37:maximum virtutis vel documentum, vel officium,
id. ib. 1, 20, 33:pace vel Quirini vel Romuli dixerim,
id. Off. 3, 10, 42:erant quaestiones vel de caede vel de vi,
id. Mil. 5, 13; 7, 20; id. Leg. 3, 14, 32; id. Lig. 6, 17; id. Deiot. 1, 1; 5, 13; id. Brut. 69, 242:animus vel bello vel paci paratus,
Liv. 1, 1, 8:hunc ordinem ex censu descripsit vel paci decorum vel bello,
id. 1, 42, 5: Etruriam et Samnium provincias esse;utram mallet eligeret: suo exercitu se vel in Etruriā vel in Samnio rem gesturum,
id. 10, 19, 9:gladioque ruptis omnibus loris, oraculi sortem vel elusit vel implevit,
Curt. 3, 1, 18:nihil illo fuisset excellentius vel in vitiis vel in virtutibus,
Nep. Alcib. 1, 1; 2, 1; id. Milt. 3, 4.—Connected with aut, but not corresponding to it (cf. infra, 2. e.):2.num aut tuum aut cujusquam nostrum nomen vel Caucasum hunc transcendere potuit vel illum Gangem transnatare?
Cic. Rep. 6, 20, 22:ubi enim potest illa aetas aut calescere vel apricatione melius vel igni aut vicissim umbris aquisve refrigerari salubrius?
id. Sen. 16, 57:si velim scribere quid aut legere aut canere vel voce vel fidibus, aut geometricum quiddam aut physicum aut dialecticum explicare, etc.,
id. Div. 2, 59, 122.—Esp.a.With weakened disjunctive force (nearly = et... et). quemadmodum ille vel Athenis vel Rhodi se doctissimorum hominum sermonibus dedisset, Cic. de Or. 2, 1, 3:b.multos sine ratione, sine litteris, quā vel inpudentia vel fames duxit, ruentes,
Quint. 2, 20, 2:affectus vel illos mites vel hos concitatos in suā potestate habuisse,
id. 10, 1, 48: eadem quaestio potest eundem vel accusatorem facere vel reum, id. 3, 6, 18: et nundina vetera ex ordine instituit, vel dies vel tempora, Lampr Alex. Sev. 43: pestilentia tanta exstiterat vel Romae, vel Achaicis urbibus, ut, etc., Treb. Gall. 5.—More than twice, either... or... or, etc. tu vel suda, vel peri algu, vel tu aegrota, vel vale, Plaut. Rud. 2, 7, 24:c.hance tu mihi vel vi vel clam vel precario Fac tradas: meā nil re fert, dum potiar modo,
Ter. Eun. 2, 3, 28:vel in tempestate, vel in agris, vel in corporibus,
Cic. Rep. 1, 44, 68:vel quod ita vivit vel quod ita rem publicam gerit vel quod ita factus est,
id. Phil. 2, 5, 10:vel spectator laudum tuarum vel particeps vel socius vel minister consiliorum,
id. Fam. 2, 7, 2; id. Red. Quir. 9, 23;so eight times,
id. Rep. 1, 3, 6. —The second (or last) vel strengthened,(α).By etiam:(β).quae vel ad usum vitae vel etiam ad ipsam rem publicam conferre possumus,
or even, Cic. Rep. 1, 8, 30; so id. ib. 1, 29, 45; 2, 1, 1; cf.:ut vel ea defendam, quae Pompejus velit, vel taceam, vel etiam ad nostra me studia referam litterarum,
id. Fam. 1, 8, 3.—By vero etiam:(γ).in mediocribus vel studiis vel officiis, vel vero etiam negotiis,
Cic. Rep. 1, 3, 4.—By omnino: haec vel ad odium, vel ad misericordiam, vel omnino ad animos judicum movendos ex iis quae sunt ante posita, sumentur ( or in general), Cic. Part. Or. 36, 128.—d.Rarely after a negative = neque, nor:e.neque satis Bruto... vel tribunis militum constabat, quid agerent,
Caes. B. G. 3, 14.—In irregular construction, without the second vel:f.utrumque est in his, quod ab hoc oratore abhorreat: vel quod omnis, qui sapientes non sint, insanos esse dicunt... accedit quod, etc.,
Cic. de Or. 3, 18, 65; id. Att. 11, 7, 5; cf. esp. Lucr. 5, 383 sqq. Munro ad loc. —Vel... vel = aut... aut:g.habere ea, quae secundum naturam sint, vel omnia vel plurima et maxima,
i. e. so nearly all that the difference is unimportant, Cic. Fin. 4, 11, 27; cf.Madv. ad loc.: cum bonā quidem spe, ut ait idem, vel vincendi vel in libertate moriendi,
id. Att. 7, 9, 4.—For vel... vel, in a subordinate alternative after aut, v. the examples under I. B. 1. b. supra.—Vel, correl. with aut (post-Aug. and rare):II.verborum quoque vis ac proprietas confirmatur vel praesumptione... aut reprehensione,
Quint. 9, 2, 18:voces... aut productione tantum vel correptione mutatae,
id. 9, 3, 69 (but the line Ov. M. 1, 546, is spurious); so,aut... aut... vel: ut aut de nomine aut scripto et sententiā vel ratiocinatione quaeratur,
Quint. 3, 6, 72:aut... aut... aut... aut... vel,
id. 8, 6, 68 sq.; cf.:ubi regnat Protogenes aliquis vel Diphilus aut Erimarchus,
Juv. 3, 120.As intens. particle (prop. ellipt., implying an alternative the first member of which is omitted, something else or even this, etc.).A. 1.With subst.:2.tum opsonium autem pol vel legioni sat est,
Plaut. Aul. 3, 6, 24; id. Capt. 1, 2, 23; id. Curc. 5, 2, 13:ita me di ament, vel in lautumiis, vel in pistrino mavelim Agere aetatem, Quam, etc.,
Plaut. Poen. 4, 2, 5: Ep. Si arte poteris accubare. Ge. Vel inter cuneos ferreos, id. Stich. 4, 2, 39:vel rex semper maxumas Mihi agebat gratias,
Ter. Eun. 3, 1, 7:sed tamen vel regnum malo quam liberum populum,
Cic. Rep. 3, 34, 46:isto quidem modo vel consulatus vituperabilis est,
id. Leg. 3, 10, 23:cum se vel principes ejus consilii fore profiterentur,
Caes. B. G. 7, 37:vel Priamo miseranda manus,
Verg. A. 11, 259:ego vel Prochytam praepono Suburae,
Juv. 3, 5:facile me paterer vel illo ipso acerrimo judice quaerente vel apud Cassianos judices... pro Sex. Roscio dicere,
Cic. Rosc. Am. 30, 85:populus Romanus auctoritatem suam vel contra omnes defendere potest,
even if necessary, id. Imp. Pomp. 22, 63:id se probaturum vel ipso Verginio judice,
Liv. 3, 44, 10:belli necessitatibus eam patientiam non adhibebimus, quam vel lusus ac voluptas elicere solet?
id. 5, 6, 3:timebant ne Romana plebs... vel cum servitute pacem acciperet,
even if it should involve their enslavement, id. 2, 9, 5.—With adjj.: Ch. Pax, te tribus verbis volo. Sy. Vel trecentis, Plaut. Trin. 4, 2, 122: Ca. Ut opperiare hos sex dies saltem modo... Ba. Animo bono es. Vel sex mensis opperibor, id. Ps. 1, 3, 89; cf.: jam hercle vel ducentae [p. 1964] minae, id. ib. 1, 3, 68;3.1, 3, 111: hoc ascensu vel tres armati quamlibet multitudinem arcuerint,
Liv. 9, 24, 7: Ph. Dane suavium? Di. Immo vel decem, Plaut. Truc. 2, 4, 22:ego illum eunuchum, si opus sit, vel sobrius,
Ter. Eun. 3, 2, 26:si sit opus, vel totum triduom,
id. ib. 2, 1, 17:haec sunt omnia ingenii vel mediocris,
Cic. de Or. 2, 27, 119.—With verbs: namque edepol quamvis desubito vel cadus vorti potest, may even be turned over, i. e. will be empty, Plaut. Stich. 5, 4, 39:4.ubi ego hinc abiero, vel occidito,
if you will, even, Ter. Phorm. 1, 2, 93:per me vel stertas licet, inquit Carneades, non modo quiescas,
Cic. Ac. 2, 29, 93:ut ipsis sententiis, quibus proluserunt, vel pugnare possint,
id. de Or. 2, 80, 325:cum vel abundare debeam, cogor mutuari,
id. Att. 15 15, 3—With pronn.:B.videndum erit, quid quisque vel sine nobis aut possit consequi aut non possit,
Cic. Off. 1, 18, 59:existiment quod velint, ac vel hoc intellegant,
id. Fin. 5, 11, 33:est tibi ex his ipsis qui assunt bella copia, vel ut a te ipso ordiare,
especially as you can begin with yourself, id. Rep. 2, 40, 67.—With superlatives, to denote the highest possible degree, the very; the utmost; the most...possible.1.With adjj.: hoc invenisset unum ad morbum illum homini vel bellissimum, the very loveliest, the most beautiful possible, Lucil. ap. Non. 527, 28:2.vidi in dolore podagrae ipsum vel omnium maximum Stoicorum Posidonium,
Cic. Fragm. ib. 32:hoc in genere nervorum vel minimum, suavitatis autem est vel plurimum,
the very least... the utmost possible, id. Or. 26, 91:quarum duarum (civitatum) si adessent (legationes), duo crimina vel maxima minuerentur,
id. Div. in Caecil. 5, 14:patre meā sententiā vel eloquentissimo temporibus illis,
the most eloquent possible, id. de Or. 2, 23, 98:quod erat ad obtinendam potentiam nobilium vel maximum, vehementer id retinebatur,
id. Rep. 2, 32, 56:cujus (sc. Hannibalis) eo tempore vel maxima apud regem auctoritas erat,
Liv. 36, 41, 2:vident unum senatorem vel tenuissimum esse damnatum,
Cic. Verr. 1, 16, 46:fora templaque occupabantur, ut vel exspectatissimi triumphi laetitia praecipi posset,
Hirt. B. G. 8, 51:sed vel potentissima apud Amphictyonas aequi tractatio est,
Quint. 5, 10, 118; 11, 1, 81.—With advv.:C.vel studiosissime quaerere,
Cic. Rep. 1, 10, 15:cum Sophocles vel optime scripserit Electram,
id. Fin. 1, 2, 5:vel maxime confirmare,
id. N. D. 2, 65, 162; so,vel maxime,
id. Ac. 2, 3, 9; id. de Or. 1, 8, 32; id. Att. 9, 12, 3; Quint. 1, 3, 12; 4, 3, 4.—In adding an instance implying that other instances might be mentioned at will, or this one; for instance, for example, as for example, in particular:D.Per pol quam paucos reperias Fideles amatores... Vel hic Pamphilus jurabat quotiens Bacchidi, etc.,
Ter. Hec. 1, 1, 3:vel heri in vino quam inmodestus fuisti,
id. Heaut. 3, 3, 7: nullast tam facilis res quin difficilis siet Quom invitus facias;vel me haec deambulatio... ad languorum dedit,
id. ib. 4, 6, 1:sed suavis accipio litteras, vel quas proxime acceperam, quam prudentis!
Cic. Fam. 2, 13, 1:cujus innumerabilia sunt exempla, vel Appii majoris illius, qui, etc.,
id. de Or. 2, 70, 284.—Concessive.1.With superlatives, perhaps:2.adulescens vel potentissimus nostrae civitatis,
Cic. Rosc. A. 2, 6:domus vel optima Messanae, notissima quidem certe,
the best known, at any rate, if not the finest, id. Verr. 2, 4, 2, § 3.—= saltem, at least:quā re etsi minus veram causam habebis, tamen vel probabilem aliquam poteris inducere,
Cic. Fam. 11, 22, 2:plurimi semetipsos exhortantur vel aliquas partes earum (scientiarum) addiscere, quamvis universas percipere non possint,
Col. 11, 1, 11:ac, ni flexisset animos, vel Aegypti praefecturam concedi sibi oraret,
Suet. Ner. 47:ut messe vel unā releves colla perusta,
Mart. 10, 12, 5; Plin. Ep. 1, 12, 8; cf. Madv. ad Cic. Fin. 4, 16, 43. -
9 omittō
omittō īsī, issus, ere [ob+mitto], to let go, let loose, let fall: mulierem, T.: pila omittunt, gladiis res geritur, let fall, S.: habenas, Ta.: arma, L.: maritum, desert, Ta.—Fig., to lay aside, let go, give up, dismiss, neglect, disregard: tristitiam tuam, T.: me, let me alone, T.: non omittendum sibi consilium, Cs.: apparatum, L.: omnibus omissis his rebus, laying aside, Cs.: navigationem, neglect: tantum scelus inpunitum, leave unpunished, S.: Omitte de te dicere, do not, T.: hostis non omissu rus, quo minus, etc., would not fail, Ta.—To pass over, say nothing of, omit: ut alia omittam: Pl<*>raque praesens in tempus, H.: quid ille fecerit.— To leave off, give over, cease: lugere: mirari, H.* * *omittere, omisi, omissus Vlay aside; omit; let go; disregard -
10 rīdeō
rīdeō sī, sus, ēre, to laugh: quid rides? T.: hic iudices ridere: semel in vitā: ridentem dicere verum Quid vetat, i. e. jestingly, H.: ridetur ab omni Conventu, there is laughter, H.—Prov.: quandoque potentior Largi muneribus riserit aemuli, i. e. in triumph over a lavish rival's gifts, H.: ridere ge/lwta sarda/nion, i. e. laugh on the wrong side of the mouth.—To laugh pleasantly, smile, look cheerful, be favorable: voltu Fortuna sereno, O.: cui non risere parentes, V.: Ille terrarum mihi praeter omnīs Angulus ridet, i. e. pleases, H.; cf. Mixtaque ridenti colocasia acantho, smiling, V.—To laugh at, laugh over: hunc, T.: Acrisium, H.: nivem atram: haec ego non rideo, quamvis tu rideas, say in jest: vitia, Ta.: periuria amantūm, O.: non sal, sed natura ridetur: Ridear, O.—To laugh at, ridicule, deride, mock: nostram amentiam: versūs Enni, make light of, H.: Ridentur mala qui componunt carmina, H.: Peccet ad extremum ridendus, H.* * *ridere, risi, risus Vlaugh at (with dat.), laugh; ridicule -
11 taceō
taceō cuī, citus, ēre [TAC-], to be silent, not speak, say nothing, hold one's peace: praedicemne an taceam? T.: tacendo loqui videbantur: nobis tacentibus: taceamus, L.: in iis rebus, in quibus, etc.: Vere prius volucres taceant, aestate cicadae, O.: Cum tacet omnis ager, V.: Plectra dolore tacent, O.: loca tacentia, the silent land, V.— To pass over in silence, keep quiet, leave unsaid, not speak: Quae vera audivi, taceo, T.: multa: quid tacuit? H.: Ut alios taceam, not to speak of others, O.: Ignotumst, tacitumst, creditumst, T.: in medio Marte tacetur Amor, O.: quoquo pacto tacitost opus, it must be kept quiet, T.* * *tacere, tacui, tacitus Vbe silent; pass over in silence; leave unmentioned, be silent about something -
12 Missus
mitto, mīsi, missum, 3 (contr. form, misti for misisti, Cat. 14, 14: archaic inf. pass. mittier, Plaut. Capt. 2, 3, 78), v. a. [etym. dub.; cf. Sanscr. math-, to set in motion], to cause to go, let go, send, to send off, despatch, etc.I.In gen.: ad Trojam cum misi ob defendendam Graeciam, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 13, 28 (Trag. v. 362 Vahl.):II.filium suum foras ad propinquum suum quendam mittit,
Cic. Verr. 2, 1, 26, § 66:signa... quam plurima quam primumque mittas,
id. Fam. 1, 8, 2:legatos de deditione ad eum miserunt,
Caes. B. G. 1, 27:pabulatum mittebat,
id. B. C. 1, 40:scitatum oracula,
Verg. A. 2, 114:Delphos consultum,
Nep. Them. 2, 6:missus sum, te ut requirerem,
Ter. Phorm. 5, 6, 42:ego huc missa sum ludere,
Plaut. Cas. 3, 5, 48:equitatum auxilio Caesari Aedui miserant,
Caes. B. G. 1, 18:alicui subsidium,
id. ib. 2, 6:ad subsidium,
Hirt. Balb. Hisp. 9, 1:misi, pro amicitiā, qui hoc diceret,
Cic. Phil. 1, 5, 12:qui solveret,
id. Att. 1, 3, 2:mittite ambo hominem,
Gai. Inst. 4, 16.—With acc. and inf.:Deiotarus legatos ad me misit, se cum omnibus copiis esse venturum,
sent me word that, Cic. Fam. 15, 4, 5:ad collegam mittit, opus esse exercitu,
Liv. 24, 19, 3:Publilius duo milia militum recepta miserat,
id. 8, 23, 1:Dexagoridas miserat ad legatum Romanum traditurum se urbem,
id. 34, 29, 9:statim Athenas mittit se cum exercitu venturum,
Just. 5, 3, 7. Missum facere is also used for mittere, to send: ut cohortis ad me missum facias, Pompei. ap. [p. 1153] Cic. Att. 8, 12, B, 2:aliquem morti,
to put to death, despatch, Plaut. Capt. 3, 5, 34; so,ad mortem,
Cic. Tusc. 1, 41, 97:in possessionem,
to put in possession, id. Quint. 26, 83:aliquem ad cenam,
to invite one to dinner, id. Verr. 2, 1, 26, § 65: sub jugum mittere, to send or cause to go under the yoke, Caes. B. G. 1, 7:sub jugo,
Liv. 3, 28 fin. —In partic.A.To send word, announce, tell, report any thing to any one:B.ut mihi vadimonia dilata et Chresti conpilationem mitteres,
Cic. Fam. 2, 8, 1:Curio misi, ut medico honos haberetur,
id. ib. 16, 9, 3:mitti ad principes placuit, ut secernerent se ab Etruscis,
Liv. 6, 10, 2:hodie Spintherem exspecto: misit enim Brutus ad me,
Cic. Att. 13, 10, 3:salutem alicui,
to send greeting to, to greet one, Ov. Tr. 5, 13, 1:ita existimes velim, me antelaturum fuisse, si ad me misisses, voluntatem tuam commodo meo,
i. e. if you had sent to me for aid, applied to me, Cic. Fam. 5, 20, 1.—To send as a compliment, to dedicate to any one, of a book or poem:C.liber Antiochi, qui ab eo ad Balbum missus est,
Cic. N. D. 1, 7, 16:hunc librum de Senectute ad te misimus,
id. Sen. 1, 3.—To send, yield, produce, furnish, export any thing (as the product of a country):D.India mittit ebur, molles sua tura Sabaei,
Verg. G. 1, 57:(Padus) electra nuribus mittit gestanda Latinis,
Ov. M. 2, 366; cf.:quos frigida misit Nursia,
Verg. A. 7, 715:hordea, quae Libyci ratibus misere coloni,
Ov. Med. Fac. 53:quas mittit dives Panchaia merces,
Tib. 3, 2, 23; Ov. A. A. 3, 213; id. Am. 1, 12, 10.—To dismiss a thing from the mind:E.maestumque timorem Mittite,
Verg. A. 1, 203:mittere ac finire odium,
Liv. 40, 46:leves spes,
Hor. Ep. 1, 5, 8:missam iram facere,
Ter. Hec. 5, 2, 14.—To put an end to, end:F.certamen,
Verg. A. 5, 286.—Esp. in speaking, etc., to pass over, omit, to give over, cease, forbear (cf.:G.praetermitto, praetereo, relinquo): quin tu istas mittis tricas?
Plaut. Most. 3, 1, 45:mitto proelia, praetereo oppugnationes oppidorum,
omit, Cic. Mur. 15, 33:maledicta omnia,
Ter. Ad. 5, 3, 9.—With inf.:jam scrutari mitto,
Plaut. Aul. 4, 4, 24:mitte male loqui,
Ter. And. 5, 3, 2:cetera mitte loqui,
Hor. Epod. 13, 7:illud dicere,
Cic. Quint. 27, 85:quaerere,
id. Rosc. Am. 19, 53:mitto iam de rege quaerere,
id. Sull. 7, 22:hoc exsequi mitto,
Quint. 5, 10, 18:incommoda mortalium deflere,
Val. Max. 7, 2, ext. 2.— With quod:mitto, quod omnes meas tempestates subire paratissimus fueris,
Cic. Fam. 15, 4, 12.—With de. mitto de amissā maximā parte exercitūs (sc. dicere), Cic. Pis. 20, 47:verum, ut haec missa faciam, quae, etc.,
id. Rosc. Am. 45, 132:missos facere quaestus triennii,
id. Verr. 2, 3, 44, § 104.—To let go, let loose, to quit, release, dismiss: mitte rudentem, sceleste, Tr. Mittam, Plaut. Rud. 4, 3, 77:H.unde mittuntur equi, nunc dicuntur carceres,
Varr. L. L. 5, § 153 Müll.:quadrijuges aequo carcere misit equos,
Ov. Am. 3, 2, 66; Plaut. Poen. prol. 100:mittin' me intro?
will you let me go in? id. Truc. 4, 2, 43:cutem,
to let go, quit, Hor. A. P. 476:mitte me,
let me alone, Ter. Ad. 5, 2, 5:nos missos face,
id. And. 5, 1, 14:missum fieri,
to be let loose, set at liberty, Nep. Eum. 11: eum missum feci, Caes. ap. Cic. Att. 9, 7, G, 2:nec locupletare amicos umquam suos destitit, mittere in negotium,
to set up in business, Cic. Rab. Post. 2, 4: sub titulum lares, to put a bill on one's house, i. e. to offer it for sale or to be let, Ov. R. Am. 302: in consilium, to let the judges go and consult, i. e. to send the judges to make out their verdict, Cic. Verr. 2, 1, 9, § 26:sues in hostes,
to set upon, Lucr. 5, 1309: se in aliquem, to fall upon, assail, attack:vota enim faceretis, ut in eos se potius mitteret, quam in vestras possessiones,
Cic. Mil. 28, 76 (B. and K. immitteret):se in foedera,
to enter into, conclude, make, Verg. A. 12, 190:missos faciant honores,
to let go, renounce, not trouble one's self about, Cic. Sest. 66, 138:vos missos facio, et quantum potest, abesse ex Africā jubeo,
Hirt. B. Afr. 54:missam facere legionem,
to dismiss, Suet. Caes. 69:remotis, sive omnino missis lictoribus,
Cic. Att. 9, 1, 3:Lolliam Paulinam conjunxit sibi, brevique missam fecit,
put her away, Suet. Calig. 25; Ter. Phorm. 4, 3, 70.—To let or bring out, to put forth, send out, emit: sanguinem incisā venā, to let blood, to bleed, Cels. 2, 10:K.sanguinem alicui,
id. ib.; Petr. 91.— Trop.: mittere sanguinem provinciae, to bleed, i. e. drain, exhaust, Cic. Att. 6, 1, 2; cf.:missus est sanguis invidiae sine dolore,
id. ib. 1, 16, 11:radices,
to put forth roots, to take root, Col. 3, 18:folium,
to put forth leaves, Plin. 18, 7, 10, § 58:florem,
to blossom, bloom, id. 24, 9, 38, § 59:membranas de corpore,
to throw off, shed, Lucr. 4, 57:serpens horrenda sibila misit,
gave forth, emitted, Ov. M. 3, 38: mittere vocem, to utter a sound, raise one's voice, speak, say:vocem pro me ac pro re publica nemo mittit,
speaks a word, Cic. Sest. 19, 42:vocem liberam,
to speak with freedom, Liv. 35, 32:flens diu vocem non misit,
id. 3, 50, 4:adeo res miraculo fuit, ut unus ex barbaris miserit vocem, etc.,
Flor. 4, 10, 7:repente vocem sancta misit Religio,
Phaedr. 4, 11, 4:nec labra moves, cum mittere vocem debueras,
Juv. 13, 114:haec Scipionis oratio ex ipsius ore Pompeii mitti videbatur,
Caes. B. C. 1, 2:Afranios sui timoris signa misisse,
have showed signs of fear, id. ib. 71:signa,
Verg. G. 1, 229:signum sanguinis,
to show signs of blood, look bloody, Lucr. 1, 882.—To send, throw, hurl, cast, launch:L.hastam,
Ov. M. 11, 8:pila,
Caes. B. C. 3, 93:lapides in aliquem,
to throw, Petr. 90:fulmina,
to hurl, Hor. C. 1, 12, 59:aliquid igni,
Val. Fl. 3, 313:de ponte,
to cast, precipitate, Cat. 17, 23:praecipitem aliquem ex arce,
Ov. M. 8, 250:se saxo ab alto,
to cast one's self down, id. ib. 11, 340:se in rapidas aquas,
id. Am. 3, 6, 80:se in medium,
to plunge into the midst, Quint. 11, 1, 54. —Of nets:retia misit,
Juv. 2, 148.—Of dice, to throw: talis enim jactatis, ut quisque canem, aut senionem miserat, etc., Aug. ap. Suet. Aug. 71:talos in phimum,
Hor. S. 2, 7, 17:panem alicui,
to throw to, Phaedr. 1, 22, 3:Alexandrum manum ad arma misisse,
laid his hand on his weapons, Sen. Ira, 2, 2:pira in vasculo,
Pall. 3, 25, 11:fert missos Vestae pura patella cibos,
Ov. F. 6, 310:accidere in mensas ut rosa missa solet,
which one has let fall, id. ib. 5, 360.—= pempein, to attend, guide, escort:alias (animas) sub Tartara tristia mittit (Mercurius),
Verg. A. 4, 243; cf.:sic denique victor Trinacriā fines Italos mittēre relictā,
id. ib. 3, 440.—Hence, P. a.: Missus, a, um; as subst.: Missus, i, m., he that is sent, the messenger or ambassador of God, i. e. Christ, Arn. 2, 73; Isid. 7, 2, 35. -
13 mitto
mitto, mīsi, missum, 3 (contr. form, misti for misisti, Cat. 14, 14: archaic inf. pass. mittier, Plaut. Capt. 2, 3, 78), v. a. [etym. dub.; cf. Sanscr. math-, to set in motion], to cause to go, let go, send, to send off, despatch, etc.I.In gen.: ad Trojam cum misi ob defendendam Graeciam, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 13, 28 (Trag. v. 362 Vahl.):II.filium suum foras ad propinquum suum quendam mittit,
Cic. Verr. 2, 1, 26, § 66:signa... quam plurima quam primumque mittas,
id. Fam. 1, 8, 2:legatos de deditione ad eum miserunt,
Caes. B. G. 1, 27:pabulatum mittebat,
id. B. C. 1, 40:scitatum oracula,
Verg. A. 2, 114:Delphos consultum,
Nep. Them. 2, 6:missus sum, te ut requirerem,
Ter. Phorm. 5, 6, 42:ego huc missa sum ludere,
Plaut. Cas. 3, 5, 48:equitatum auxilio Caesari Aedui miserant,
Caes. B. G. 1, 18:alicui subsidium,
id. ib. 2, 6:ad subsidium,
Hirt. Balb. Hisp. 9, 1:misi, pro amicitiā, qui hoc diceret,
Cic. Phil. 1, 5, 12:qui solveret,
id. Att. 1, 3, 2:mittite ambo hominem,
Gai. Inst. 4, 16.—With acc. and inf.:Deiotarus legatos ad me misit, se cum omnibus copiis esse venturum,
sent me word that, Cic. Fam. 15, 4, 5:ad collegam mittit, opus esse exercitu,
Liv. 24, 19, 3:Publilius duo milia militum recepta miserat,
id. 8, 23, 1:Dexagoridas miserat ad legatum Romanum traditurum se urbem,
id. 34, 29, 9:statim Athenas mittit se cum exercitu venturum,
Just. 5, 3, 7. Missum facere is also used for mittere, to send: ut cohortis ad me missum facias, Pompei. ap. [p. 1153] Cic. Att. 8, 12, B, 2:aliquem morti,
to put to death, despatch, Plaut. Capt. 3, 5, 34; so,ad mortem,
Cic. Tusc. 1, 41, 97:in possessionem,
to put in possession, id. Quint. 26, 83:aliquem ad cenam,
to invite one to dinner, id. Verr. 2, 1, 26, § 65: sub jugum mittere, to send or cause to go under the yoke, Caes. B. G. 1, 7:sub jugo,
Liv. 3, 28 fin. —In partic.A.To send word, announce, tell, report any thing to any one:B.ut mihi vadimonia dilata et Chresti conpilationem mitteres,
Cic. Fam. 2, 8, 1:Curio misi, ut medico honos haberetur,
id. ib. 16, 9, 3:mitti ad principes placuit, ut secernerent se ab Etruscis,
Liv. 6, 10, 2:hodie Spintherem exspecto: misit enim Brutus ad me,
Cic. Att. 13, 10, 3:salutem alicui,
to send greeting to, to greet one, Ov. Tr. 5, 13, 1:ita existimes velim, me antelaturum fuisse, si ad me misisses, voluntatem tuam commodo meo,
i. e. if you had sent to me for aid, applied to me, Cic. Fam. 5, 20, 1.—To send as a compliment, to dedicate to any one, of a book or poem:C.liber Antiochi, qui ab eo ad Balbum missus est,
Cic. N. D. 1, 7, 16:hunc librum de Senectute ad te misimus,
id. Sen. 1, 3.—To send, yield, produce, furnish, export any thing (as the product of a country):D.India mittit ebur, molles sua tura Sabaei,
Verg. G. 1, 57:(Padus) electra nuribus mittit gestanda Latinis,
Ov. M. 2, 366; cf.:quos frigida misit Nursia,
Verg. A. 7, 715:hordea, quae Libyci ratibus misere coloni,
Ov. Med. Fac. 53:quas mittit dives Panchaia merces,
Tib. 3, 2, 23; Ov. A. A. 3, 213; id. Am. 1, 12, 10.—To dismiss a thing from the mind:E.maestumque timorem Mittite,
Verg. A. 1, 203:mittere ac finire odium,
Liv. 40, 46:leves spes,
Hor. Ep. 1, 5, 8:missam iram facere,
Ter. Hec. 5, 2, 14.—To put an end to, end:F.certamen,
Verg. A. 5, 286.—Esp. in speaking, etc., to pass over, omit, to give over, cease, forbear (cf.:G.praetermitto, praetereo, relinquo): quin tu istas mittis tricas?
Plaut. Most. 3, 1, 45:mitto proelia, praetereo oppugnationes oppidorum,
omit, Cic. Mur. 15, 33:maledicta omnia,
Ter. Ad. 5, 3, 9.—With inf.:jam scrutari mitto,
Plaut. Aul. 4, 4, 24:mitte male loqui,
Ter. And. 5, 3, 2:cetera mitte loqui,
Hor. Epod. 13, 7:illud dicere,
Cic. Quint. 27, 85:quaerere,
id. Rosc. Am. 19, 53:mitto iam de rege quaerere,
id. Sull. 7, 22:hoc exsequi mitto,
Quint. 5, 10, 18:incommoda mortalium deflere,
Val. Max. 7, 2, ext. 2.— With quod:mitto, quod omnes meas tempestates subire paratissimus fueris,
Cic. Fam. 15, 4, 12.—With de. mitto de amissā maximā parte exercitūs (sc. dicere), Cic. Pis. 20, 47:verum, ut haec missa faciam, quae, etc.,
id. Rosc. Am. 45, 132:missos facere quaestus triennii,
id. Verr. 2, 3, 44, § 104.—To let go, let loose, to quit, release, dismiss: mitte rudentem, sceleste, Tr. Mittam, Plaut. Rud. 4, 3, 77:H.unde mittuntur equi, nunc dicuntur carceres,
Varr. L. L. 5, § 153 Müll.:quadrijuges aequo carcere misit equos,
Ov. Am. 3, 2, 66; Plaut. Poen. prol. 100:mittin' me intro?
will you let me go in? id. Truc. 4, 2, 43:cutem,
to let go, quit, Hor. A. P. 476:mitte me,
let me alone, Ter. Ad. 5, 2, 5:nos missos face,
id. And. 5, 1, 14:missum fieri,
to be let loose, set at liberty, Nep. Eum. 11: eum missum feci, Caes. ap. Cic. Att. 9, 7, G, 2:nec locupletare amicos umquam suos destitit, mittere in negotium,
to set up in business, Cic. Rab. Post. 2, 4: sub titulum lares, to put a bill on one's house, i. e. to offer it for sale or to be let, Ov. R. Am. 302: in consilium, to let the judges go and consult, i. e. to send the judges to make out their verdict, Cic. Verr. 2, 1, 9, § 26:sues in hostes,
to set upon, Lucr. 5, 1309: se in aliquem, to fall upon, assail, attack:vota enim faceretis, ut in eos se potius mitteret, quam in vestras possessiones,
Cic. Mil. 28, 76 (B. and K. immitteret):se in foedera,
to enter into, conclude, make, Verg. A. 12, 190:missos faciant honores,
to let go, renounce, not trouble one's self about, Cic. Sest. 66, 138:vos missos facio, et quantum potest, abesse ex Africā jubeo,
Hirt. B. Afr. 54:missam facere legionem,
to dismiss, Suet. Caes. 69:remotis, sive omnino missis lictoribus,
Cic. Att. 9, 1, 3:Lolliam Paulinam conjunxit sibi, brevique missam fecit,
put her away, Suet. Calig. 25; Ter. Phorm. 4, 3, 70.—To let or bring out, to put forth, send out, emit: sanguinem incisā venā, to let blood, to bleed, Cels. 2, 10:K.sanguinem alicui,
id. ib.; Petr. 91.— Trop.: mittere sanguinem provinciae, to bleed, i. e. drain, exhaust, Cic. Att. 6, 1, 2; cf.:missus est sanguis invidiae sine dolore,
id. ib. 1, 16, 11:radices,
to put forth roots, to take root, Col. 3, 18:folium,
to put forth leaves, Plin. 18, 7, 10, § 58:florem,
to blossom, bloom, id. 24, 9, 38, § 59:membranas de corpore,
to throw off, shed, Lucr. 4, 57:serpens horrenda sibila misit,
gave forth, emitted, Ov. M. 3, 38: mittere vocem, to utter a sound, raise one's voice, speak, say:vocem pro me ac pro re publica nemo mittit,
speaks a word, Cic. Sest. 19, 42:vocem liberam,
to speak with freedom, Liv. 35, 32:flens diu vocem non misit,
id. 3, 50, 4:adeo res miraculo fuit, ut unus ex barbaris miserit vocem, etc.,
Flor. 4, 10, 7:repente vocem sancta misit Religio,
Phaedr. 4, 11, 4:nec labra moves, cum mittere vocem debueras,
Juv. 13, 114:haec Scipionis oratio ex ipsius ore Pompeii mitti videbatur,
Caes. B. C. 1, 2:Afranios sui timoris signa misisse,
have showed signs of fear, id. ib. 71:signa,
Verg. G. 1, 229:signum sanguinis,
to show signs of blood, look bloody, Lucr. 1, 882.—To send, throw, hurl, cast, launch:L.hastam,
Ov. M. 11, 8:pila,
Caes. B. C. 3, 93:lapides in aliquem,
to throw, Petr. 90:fulmina,
to hurl, Hor. C. 1, 12, 59:aliquid igni,
Val. Fl. 3, 313:de ponte,
to cast, precipitate, Cat. 17, 23:praecipitem aliquem ex arce,
Ov. M. 8, 250:se saxo ab alto,
to cast one's self down, id. ib. 11, 340:se in rapidas aquas,
id. Am. 3, 6, 80:se in medium,
to plunge into the midst, Quint. 11, 1, 54. —Of nets:retia misit,
Juv. 2, 148.—Of dice, to throw: talis enim jactatis, ut quisque canem, aut senionem miserat, etc., Aug. ap. Suet. Aug. 71:talos in phimum,
Hor. S. 2, 7, 17:panem alicui,
to throw to, Phaedr. 1, 22, 3:Alexandrum manum ad arma misisse,
laid his hand on his weapons, Sen. Ira, 2, 2:pira in vasculo,
Pall. 3, 25, 11:fert missos Vestae pura patella cibos,
Ov. F. 6, 310:accidere in mensas ut rosa missa solet,
which one has let fall, id. ib. 5, 360.—= pempein, to attend, guide, escort:alias (animas) sub Tartara tristia mittit (Mercurius),
Verg. A. 4, 243; cf.:sic denique victor Trinacriā fines Italos mittēre relictā,
id. ib. 3, 440.—Hence, P. a.: Missus, a, um; as subst.: Missus, i, m., he that is sent, the messenger or ambassador of God, i. e. Christ, Arn. 2, 73; Isid. 7, 2, 35. -
14 omitto
I.Lit. (rare; perh. not in Cic.; cf.:II.amitto, dimitto): aliquam,
Plaut. Mil. 4, 3, 2; id. Stich. 2, 2, 11:mulierem,
Ter. Ad. 2, 1, 18:habenas,
to let go, Tac. H. 1, 86:arma,
to let fall, Liv. 21, 11:animam,
to give up the ghost, to die, Plaut. Am. 1, 1, 85.—Trop. (class.).A.In gen., to lay aside, let go, give up, dismiss, neglect, disregard:B.omittere tristitiam,
Ter. Ad. 2, 4, 3:iracundiam,
id. ib. 4, 7, 36:noxiam,
to leave unpunished, id. Eun. 5, 2, 14:apparatum,
Liv. 37, 10:nec nostrae nobis utilitates omittendae sunt,
Cic. Off. 3, 10, 42:omitte timorem,
lay aside, id. Rep. 6, 10, 10:voluptates,
id. Fin. 1, 10, 36:omnibus omissis his rebus,
laying aside all those things, Caes. B. G. 7, 34:primam navigationem ne omiseris,
do not neglect, Cic. Q. Fr. 2, 6, 3:teneo quam optabam occasionem neque omittam,
id. Leg. 1, 2, 5:hostes,
Just. 1, 8, 6:ducum officia,
id. 11, 9, 8.—In partic.1.To pass over, say nothing of, omit, in speaking (cf., relinquo, praetereo):2.ut omittam cetera quae sunt innumerabilia,
Cic. Brut. 76, 266; cf.:ut alia omittam,
id. Quint. 22, 70:omitto illa vetera, quod, etc.,
id. Att. 8, 3, 3:innumerabiles viros,
id. Rep 1, 1, 1:de reditu,
id. Pis. 22, 51:de me,
id. Rab. Post. 12, 34; Lact. 4, 24, 6.—Of an action, to leave off, give over, cease doing any thing (syn. desino).—With inf.:iratus esse,
Plaut. Pers. 3, 3, 26. rogare, id. ib. 4, 4, 90: lugere. Cic. Brut. 76, 266:curare aliquid,
id. Cael. 22, 54:mirari,
Hor. C. 3, 29, 11.—Hence, ŏmissus, a, um, P. a., negligent, heedless, remiss (ante-class.): animo esse omisso, Ter, Heaut. 5, 2, 9.— Comp.:ab re Omissior,
in respect of property, Ter. Ad. 5, 3, 44. -
15 tacenda
tăcĕo, cŭi, cĭtum, 2, v. n. and a. [etym. dub.; perh. root tak-, tvak-, to be or make quiet, content; Sanscr. tucyati, to satisfy; v. Fick, Vergl. Wört. s. v. § 73; 362].I.Neutr., to be silent, i. e. not to speak, to say nothing, hold one ' s peace (therefore more limited in signif. than silere, to be still, to make no noise): qui dicta loquive tacereve possit, Enn. ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 255 Vahl.); so, tacere ac fabulari, id. ap. Non. 475, 2 (Trag. v. 182 ib.): Ag. Ne obturba ac tace. Mil. Taceo. Ag. Si tacuisses, jam istuc taceo non natum foret, Plaut. Poen. 1, 2, 49 sq.:B.silete et tacete,
id. ib. prol. 3; cf. id. Capt. 3, 1, 19:taceamne an praedicem,
Ter. Eun. 4, 4, 54; 5, 2, 60; id. And. 2, 3, 25:ea lingulaca est nobis, nam numquam tacet,
Plaut. Cas. 2, 8, 62:ad loquendum atque ad tacendum tute habeas portisculum,
id. As. 3, 1, 15:tacendo loqui videbantur,
Cic. Sest. 18, 40:hic Abdera, non tacente me,
id. Att. 4, 17, 3 B. and K.:nobis tacentibus,
id. Ac. 2, 32, 101:an me taciturum tantis de rebus existimavistis?
id. Verr. 1, 9, 27:taceamus,
Liv. 40, 9, 5:tacere nondum volumus,
Sid. Ep. 8, 16.— Impers. pass.:taceri si vis, vera dicito,
Ter. Eun. 1, 2, 26:ut doceam Rullum posthac in iis saltem tacere rebus, in quibus de se et de suis factis taceri velit,
Cic. Agr. 3, 2, 4.—Transf., for silere, of animals and things, concr. and abstr., to be still, noiseless, quiet, at rest (mostly poet.):II.canis ipse tacet,
Tib. 2, 4, 34; cf.:vere prius volucres taceant, aestate cicadae,
Ov. A. A. 1, 271:nox erat... Cum tacet omnis ager pecudes pictaeque volucres,
Verg. A. 4, 525; cf.nox,
Cat. 7, 7:nec diu taceat procax locutio,
id. 61, 126:non oculi tacuere tui,
Ov. Am. 2, 5, 17: plectra dolore tacent;muta dolore lyra est,
id. H. 15, 198:tacet stridor litui,
Sen. Thyest. 575:essedo tacente,
noiseless, Mart. 4, 64, 19:Ister tacens,
i. e. standing still, frozen, id. 7, 84, 3:solitudo et tacentes loci,
hushed, still, Tac. H. 3, 85:loca tacentia,
the under world, the silent land, Verg. A. 6, 265:aquae tacentes,
Prop. 4 (5), 4, 49:tacere indolem illam Romanam,
i. e. did not show itself, had disappeared, Liv. 9, 6, 12:blanditiae taceant,
Ov. Am. 1, 4, 66.—Act., to pass over in silence, be silent respecting a thing (rare but class.):A.et tu hoc taceto,
Plaut. Pers. 2, 2, 64:quae vera audivi, taceo et contineo,
Ter. Eun. 1, 2, 23; Plaut. Ep. 5, 1, 44:enuntiabo... quod adhuc semper tacui et tacendum putavi,
Cic. de Or. 1, 26, 119:quid dixit aut quid tacuit?
Hor. Epod. 5, 49:commissa tacere Qui nequit,
id. S. 1, 4, 84:ut alios taceam,
not to speak of others, Ov. M. 13, 177; so,Narcissum,
Verg. G. 4, 123:novercas,
Sen. Hippol. 558 et saep.:tacebimus, quid in ipso homine prosit homini?
Plin. 28, 1, 1, § 1.— Pass.:ignotumst, tacitumst, creditumst,
Ter. Ad. 3, 4, 28:aureus in medio Marte tacetur Amor,
Ov. Am. 2, 18, 36:vir Celtiberis non tacende gentibus,
Mart. 1, 50, 1. — Hence, subst.: tăcenda, ōrum, n., things not to be uttered: dicenda tacenda locutus, rhêta kai arrêta, things fit and unfit to be spoken, Hor. Ep. 1, 7, 72; cf.:gravis est culpa tacenda loqui,
Ov. A. A. 2, 604.—Hence, tă-cĭtus, a, um, P. a.Pass., that is passed over in silence, not spoken of, kept secret, unmentioned:2.prima duo capita epistulae tuae tacita mihi quodammodo relinquenda sunt,
Cic. Fam. 3, 8, 2:aliquid tacitum tenere,
id. de Or. 3, 17, 64; cf.:quod cum ab antiquis tacitum praetermissumque sit,
Liv. 6, 12, 3; Verg. A. 6, 841:tacitum erit,
Plaut. Pers. 2, 2, 64:suspendas potins me, quam tacita tu haec auferas,
i. e. without my speaking of it, uncontradicted by me, id. As. 4, 2, 7; cf.:cetera si reprehenderis, non feres tacitum,
Cic. Att. 2, 3, 2:ne id quidem ab Turno tulisse tacitum ferunt: dixisse enim, etc.,
Liv. 1, 50, 9; so, too, tacitum ferre. id. 3, 45, 6: non patientibus tacitum tribunis, quod, etc., id. 7, 1, 5:tacere nequeo misera, quod tacito usus est,
silence, Plaut. Cist. 1, 2, 7. —Transf.a.In jurid. lang., that is done without words, assumed as a matter of course, silent, implied, tacit:b.non omnia scriptis, sed quaedam, quae perspicua sint, tacitis exceptionibus caveri,
Cic. Inv. 2, 47, 140:conventio,
Dig. 20, 2, 3:condicio,
ib. 23, 3, 68:jus,
ib. 29, 2, 66:substitutio,
ib. 28, 5, 25:indutiae,
Liv. 2, 18; 2, 64; 23, 46:fideicommissum,
Quint. 9, 2, 74.—That is done or exists in silence; silent, secret, hidden, concealed:B.senatus decrevit, ut tacitum judicium ante comitia fierit,
Cic. Att. 4, 17, 3 Bait.:aures ipsae tacito eum (modum) sensu sine arte definiunt,
id. Or. 60, 203:omnes enim tacito quodam sensu sine ullā arte aut ratione quae sint... recta ac prava dijudicant,
id. de Or. 3, 50, 195:ob tacitas cum Marcello offensiones,
Vell. 2, 93, 2:tacitum vivit sub pectore vulnus,
Verg. A. 4, 67; so,affectus,
Ov. M. 7, 147:pudor,
id. ib. 7, 743:ira,
id. ib. 6, 623:dissimulare sperasti, tacitusque meā decedere terrā,
secretly, unobserved, Verg. A. 4, 306.— Subst.: tăcĭtum, i, n., a secret:taciti vulgator,
Ov. Am. 3, 7, 51. —Act. or neutr., that does not speak, not uttering a sound, silent, still, quiet, noiseless, mute:C.quod boni est, id tacitus taceas tute tecum et gaudeas,
Plaut. Ep. 5, 1, 44:tacitus tace modo,
id. Poen. 4, 2, 84:mulier,
id. Rud. 4, 4, 70; cf.:lacrumans tacitus auscultabat, quae ego loquebar,
id. Bacch. 4, 9, 59:quid exspectas auctoritatem loquentium, quorum voluntatem tacitorum perspicis?
Cic. Cat. 1, 8, 20; 3, 11, 26:vos me jam hoc tacito intellegetis,
id. Verr. 2, 2, 73, § 180:quae (patria) tecum tacita loquitur,
id. Cat. 1, 7, 18: voluntas;quae si tacitis nobis intellegi posset, verbis omnino non uteremur,
id. Caecin. 18, 53; id. Verr. 2, 3, 16, § 41:nihil me mutum delectare potest, nihil tacitum,
id. Cat. 3, 11, 26:si quam conjecturam adfert hominibus tacita corporis figura,
id. Rosc. Com. 7, 20:tacita vestra exspectatio,
id. Clu. 23, 63:assensiones nec tacitae nec occultae,
implied, tacit, id. Mil. 5, 12:si mori tacitum oportet, taceamus,
i. e. without making a defence, Liv. 40, 9, 5:contumeliam tacitus tulit,
id. 35, 19, 1:ut forte legentem Aut tacitum impellat,
i. e. meditating, Hor. S. 1, 3, 65:pro sollicitis non tacitus reis,
eloquent, outspoken, id. C. 4, 1, 14:tacitus pasci si posset corvus,
id. Ep. 1, 17, 50:tacitā fistula cum lyrā,
id. C. 3, 19, 20:totum pererrat Luminibus tacitis,
with silent glances, Verg. A. 4, 364:fulmen,
i. e. without thunder, Luc. 1, 533 et saep.:per tacitum nemus ire,
still, silent, quiet, Verg. A. 6, 386; so,unda,
id. ib. 8, 87:caelum,
id. ib. 3, 515:aër,
Mart. 8, 32, 1:domus,
id. 9, 62, 12:limen,
Verg. A. 7, 343:nox,
Ov. H. 18, 78; id. F. 2, 552.— Subst.: tăcĭtum, i, n., silence:septem surgens sedatis amnibus altus Per tacitum Ganges,
in its silent course, flowing silently, Verg. A. 9, 31; cf.:trahitur Gangesque Padusque Per tacitum mundi,
i. e. through subterranean passages, Luc. 10, 253:somnus per tacitum allapsus,
silently, in silence, Sil. 10, 354:erumpunt sub casside fusae Per tacitum lacrimae,
id. 12, 554; 17, 216.—As proper name: Tă-cĭta, ae, f., = Muta, the goddess of Silence:ecce anus in mediis residens annosa puellis Sacra facit Tacitae,
Ov. F. 2, 572; v. also 2. Tacitus.— Adv.: tăcĭtē, silently, in silence, secretly (class.):auscultemus,
Plaut. As. 3, 2, 42:tacite rogare,
Cic. Imp. Pomp. 5, 13:tacite dat ipsa lex potestatem defendendi,
id. Mil. 4, 11:perire tacite obscureque,
id. Quint. 15, 50:non tulit verecundiam senatus,
Liv. 5, 28, 1:exsecrari praetereuntem,
id. 2, 58, 8:annus labens,
Ov. F. 1, 65; Just. 15, 2; Plin. Ep. 5, 17, 2; Val. Max. 6, 5, 2. -
16 taceo
tăcĕo, cŭi, cĭtum, 2, v. n. and a. [etym. dub.; perh. root tak-, tvak-, to be or make quiet, content; Sanscr. tucyati, to satisfy; v. Fick, Vergl. Wört. s. v. § 73; 362].I.Neutr., to be silent, i. e. not to speak, to say nothing, hold one ' s peace (therefore more limited in signif. than silere, to be still, to make no noise): qui dicta loquive tacereve possit, Enn. ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 255 Vahl.); so, tacere ac fabulari, id. ap. Non. 475, 2 (Trag. v. 182 ib.): Ag. Ne obturba ac tace. Mil. Taceo. Ag. Si tacuisses, jam istuc taceo non natum foret, Plaut. Poen. 1, 2, 49 sq.:B.silete et tacete,
id. ib. prol. 3; cf. id. Capt. 3, 1, 19:taceamne an praedicem,
Ter. Eun. 4, 4, 54; 5, 2, 60; id. And. 2, 3, 25:ea lingulaca est nobis, nam numquam tacet,
Plaut. Cas. 2, 8, 62:ad loquendum atque ad tacendum tute habeas portisculum,
id. As. 3, 1, 15:tacendo loqui videbantur,
Cic. Sest. 18, 40:hic Abdera, non tacente me,
id. Att. 4, 17, 3 B. and K.:nobis tacentibus,
id. Ac. 2, 32, 101:an me taciturum tantis de rebus existimavistis?
id. Verr. 1, 9, 27:taceamus,
Liv. 40, 9, 5:tacere nondum volumus,
Sid. Ep. 8, 16.— Impers. pass.:taceri si vis, vera dicito,
Ter. Eun. 1, 2, 26:ut doceam Rullum posthac in iis saltem tacere rebus, in quibus de se et de suis factis taceri velit,
Cic. Agr. 3, 2, 4.—Transf., for silere, of animals and things, concr. and abstr., to be still, noiseless, quiet, at rest (mostly poet.):II.canis ipse tacet,
Tib. 2, 4, 34; cf.:vere prius volucres taceant, aestate cicadae,
Ov. A. A. 1, 271:nox erat... Cum tacet omnis ager pecudes pictaeque volucres,
Verg. A. 4, 525; cf.nox,
Cat. 7, 7:nec diu taceat procax locutio,
id. 61, 126:non oculi tacuere tui,
Ov. Am. 2, 5, 17: plectra dolore tacent;muta dolore lyra est,
id. H. 15, 198:tacet stridor litui,
Sen. Thyest. 575:essedo tacente,
noiseless, Mart. 4, 64, 19:Ister tacens,
i. e. standing still, frozen, id. 7, 84, 3:solitudo et tacentes loci,
hushed, still, Tac. H. 3, 85:loca tacentia,
the under world, the silent land, Verg. A. 6, 265:aquae tacentes,
Prop. 4 (5), 4, 49:tacere indolem illam Romanam,
i. e. did not show itself, had disappeared, Liv. 9, 6, 12:blanditiae taceant,
Ov. Am. 1, 4, 66.—Act., to pass over in silence, be silent respecting a thing (rare but class.):A.et tu hoc taceto,
Plaut. Pers. 2, 2, 64:quae vera audivi, taceo et contineo,
Ter. Eun. 1, 2, 23; Plaut. Ep. 5, 1, 44:enuntiabo... quod adhuc semper tacui et tacendum putavi,
Cic. de Or. 1, 26, 119:quid dixit aut quid tacuit?
Hor. Epod. 5, 49:commissa tacere Qui nequit,
id. S. 1, 4, 84:ut alios taceam,
not to speak of others, Ov. M. 13, 177; so,Narcissum,
Verg. G. 4, 123:novercas,
Sen. Hippol. 558 et saep.:tacebimus, quid in ipso homine prosit homini?
Plin. 28, 1, 1, § 1.— Pass.:ignotumst, tacitumst, creditumst,
Ter. Ad. 3, 4, 28:aureus in medio Marte tacetur Amor,
Ov. Am. 2, 18, 36:vir Celtiberis non tacende gentibus,
Mart. 1, 50, 1. — Hence, subst.: tăcenda, ōrum, n., things not to be uttered: dicenda tacenda locutus, rhêta kai arrêta, things fit and unfit to be spoken, Hor. Ep. 1, 7, 72; cf.:gravis est culpa tacenda loqui,
Ov. A. A. 2, 604.—Hence, tă-cĭtus, a, um, P. a.Pass., that is passed over in silence, not spoken of, kept secret, unmentioned:2.prima duo capita epistulae tuae tacita mihi quodammodo relinquenda sunt,
Cic. Fam. 3, 8, 2:aliquid tacitum tenere,
id. de Or. 3, 17, 64; cf.:quod cum ab antiquis tacitum praetermissumque sit,
Liv. 6, 12, 3; Verg. A. 6, 841:tacitum erit,
Plaut. Pers. 2, 2, 64:suspendas potins me, quam tacita tu haec auferas,
i. e. without my speaking of it, uncontradicted by me, id. As. 4, 2, 7; cf.:cetera si reprehenderis, non feres tacitum,
Cic. Att. 2, 3, 2:ne id quidem ab Turno tulisse tacitum ferunt: dixisse enim, etc.,
Liv. 1, 50, 9; so, too, tacitum ferre. id. 3, 45, 6: non patientibus tacitum tribunis, quod, etc., id. 7, 1, 5:tacere nequeo misera, quod tacito usus est,
silence, Plaut. Cist. 1, 2, 7. —Transf.a.In jurid. lang., that is done without words, assumed as a matter of course, silent, implied, tacit:b.non omnia scriptis, sed quaedam, quae perspicua sint, tacitis exceptionibus caveri,
Cic. Inv. 2, 47, 140:conventio,
Dig. 20, 2, 3:condicio,
ib. 23, 3, 68:jus,
ib. 29, 2, 66:substitutio,
ib. 28, 5, 25:indutiae,
Liv. 2, 18; 2, 64; 23, 46:fideicommissum,
Quint. 9, 2, 74.—That is done or exists in silence; silent, secret, hidden, concealed:B.senatus decrevit, ut tacitum judicium ante comitia fierit,
Cic. Att. 4, 17, 3 Bait.:aures ipsae tacito eum (modum) sensu sine arte definiunt,
id. Or. 60, 203:omnes enim tacito quodam sensu sine ullā arte aut ratione quae sint... recta ac prava dijudicant,
id. de Or. 3, 50, 195:ob tacitas cum Marcello offensiones,
Vell. 2, 93, 2:tacitum vivit sub pectore vulnus,
Verg. A. 4, 67; so,affectus,
Ov. M. 7, 147:pudor,
id. ib. 7, 743:ira,
id. ib. 6, 623:dissimulare sperasti, tacitusque meā decedere terrā,
secretly, unobserved, Verg. A. 4, 306.— Subst.: tăcĭtum, i, n., a secret:taciti vulgator,
Ov. Am. 3, 7, 51. —Act. or neutr., that does not speak, not uttering a sound, silent, still, quiet, noiseless, mute:C.quod boni est, id tacitus taceas tute tecum et gaudeas,
Plaut. Ep. 5, 1, 44:tacitus tace modo,
id. Poen. 4, 2, 84:mulier,
id. Rud. 4, 4, 70; cf.:lacrumans tacitus auscultabat, quae ego loquebar,
id. Bacch. 4, 9, 59:quid exspectas auctoritatem loquentium, quorum voluntatem tacitorum perspicis?
Cic. Cat. 1, 8, 20; 3, 11, 26:vos me jam hoc tacito intellegetis,
id. Verr. 2, 2, 73, § 180:quae (patria) tecum tacita loquitur,
id. Cat. 1, 7, 18: voluntas;quae si tacitis nobis intellegi posset, verbis omnino non uteremur,
id. Caecin. 18, 53; id. Verr. 2, 3, 16, § 41:nihil me mutum delectare potest, nihil tacitum,
id. Cat. 3, 11, 26:si quam conjecturam adfert hominibus tacita corporis figura,
id. Rosc. Com. 7, 20:tacita vestra exspectatio,
id. Clu. 23, 63:assensiones nec tacitae nec occultae,
implied, tacit, id. Mil. 5, 12:si mori tacitum oportet, taceamus,
i. e. without making a defence, Liv. 40, 9, 5:contumeliam tacitus tulit,
id. 35, 19, 1:ut forte legentem Aut tacitum impellat,
i. e. meditating, Hor. S. 1, 3, 65:pro sollicitis non tacitus reis,
eloquent, outspoken, id. C. 4, 1, 14:tacitus pasci si posset corvus,
id. Ep. 1, 17, 50:tacitā fistula cum lyrā,
id. C. 3, 19, 20:totum pererrat Luminibus tacitis,
with silent glances, Verg. A. 4, 364:fulmen,
i. e. without thunder, Luc. 1, 533 et saep.:per tacitum nemus ire,
still, silent, quiet, Verg. A. 6, 386; so,unda,
id. ib. 8, 87:caelum,
id. ib. 3, 515:aër,
Mart. 8, 32, 1:domus,
id. 9, 62, 12:limen,
Verg. A. 7, 343:nox,
Ov. H. 18, 78; id. F. 2, 552.— Subst.: tăcĭtum, i, n., silence:septem surgens sedatis amnibus altus Per tacitum Ganges,
in its silent course, flowing silently, Verg. A. 9, 31; cf.:trahitur Gangesque Padusque Per tacitum mundi,
i. e. through subterranean passages, Luc. 10, 253:somnus per tacitum allapsus,
silently, in silence, Sil. 10, 354:erumpunt sub casside fusae Per tacitum lacrimae,
id. 12, 554; 17, 216.—As proper name: Tă-cĭta, ae, f., = Muta, the goddess of Silence:ecce anus in mediis residens annosa puellis Sacra facit Tacitae,
Ov. F. 2, 572; v. also 2. Tacitus.— Adv.: tăcĭtē, silently, in silence, secretly (class.):auscultemus,
Plaut. As. 3, 2, 42:tacite rogare,
Cic. Imp. Pomp. 5, 13:tacite dat ipsa lex potestatem defendendi,
id. Mil. 4, 11:perire tacite obscureque,
id. Quint. 15, 50:non tulit verecundiam senatus,
Liv. 5, 28, 1:exsecrari praetereuntem,
id. 2, 58, 8:annus labens,
Ov. F. 1, 65; Just. 15, 2; Plin. Ep. 5, 17, 2; Val. Max. 6, 5, 2. -
17 tacitum
tăcĕo, cŭi, cĭtum, 2, v. n. and a. [etym. dub.; perh. root tak-, tvak-, to be or make quiet, content; Sanscr. tucyati, to satisfy; v. Fick, Vergl. Wört. s. v. § 73; 362].I.Neutr., to be silent, i. e. not to speak, to say nothing, hold one ' s peace (therefore more limited in signif. than silere, to be still, to make no noise): qui dicta loquive tacereve possit, Enn. ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 255 Vahl.); so, tacere ac fabulari, id. ap. Non. 475, 2 (Trag. v. 182 ib.): Ag. Ne obturba ac tace. Mil. Taceo. Ag. Si tacuisses, jam istuc taceo non natum foret, Plaut. Poen. 1, 2, 49 sq.:B.silete et tacete,
id. ib. prol. 3; cf. id. Capt. 3, 1, 19:taceamne an praedicem,
Ter. Eun. 4, 4, 54; 5, 2, 60; id. And. 2, 3, 25:ea lingulaca est nobis, nam numquam tacet,
Plaut. Cas. 2, 8, 62:ad loquendum atque ad tacendum tute habeas portisculum,
id. As. 3, 1, 15:tacendo loqui videbantur,
Cic. Sest. 18, 40:hic Abdera, non tacente me,
id. Att. 4, 17, 3 B. and K.:nobis tacentibus,
id. Ac. 2, 32, 101:an me taciturum tantis de rebus existimavistis?
id. Verr. 1, 9, 27:taceamus,
Liv. 40, 9, 5:tacere nondum volumus,
Sid. Ep. 8, 16.— Impers. pass.:taceri si vis, vera dicito,
Ter. Eun. 1, 2, 26:ut doceam Rullum posthac in iis saltem tacere rebus, in quibus de se et de suis factis taceri velit,
Cic. Agr. 3, 2, 4.—Transf., for silere, of animals and things, concr. and abstr., to be still, noiseless, quiet, at rest (mostly poet.):II.canis ipse tacet,
Tib. 2, 4, 34; cf.:vere prius volucres taceant, aestate cicadae,
Ov. A. A. 1, 271:nox erat... Cum tacet omnis ager pecudes pictaeque volucres,
Verg. A. 4, 525; cf.nox,
Cat. 7, 7:nec diu taceat procax locutio,
id. 61, 126:non oculi tacuere tui,
Ov. Am. 2, 5, 17: plectra dolore tacent;muta dolore lyra est,
id. H. 15, 198:tacet stridor litui,
Sen. Thyest. 575:essedo tacente,
noiseless, Mart. 4, 64, 19:Ister tacens,
i. e. standing still, frozen, id. 7, 84, 3:solitudo et tacentes loci,
hushed, still, Tac. H. 3, 85:loca tacentia,
the under world, the silent land, Verg. A. 6, 265:aquae tacentes,
Prop. 4 (5), 4, 49:tacere indolem illam Romanam,
i. e. did not show itself, had disappeared, Liv. 9, 6, 12:blanditiae taceant,
Ov. Am. 1, 4, 66.—Act., to pass over in silence, be silent respecting a thing (rare but class.):A.et tu hoc taceto,
Plaut. Pers. 2, 2, 64:quae vera audivi, taceo et contineo,
Ter. Eun. 1, 2, 23; Plaut. Ep. 5, 1, 44:enuntiabo... quod adhuc semper tacui et tacendum putavi,
Cic. de Or. 1, 26, 119:quid dixit aut quid tacuit?
Hor. Epod. 5, 49:commissa tacere Qui nequit,
id. S. 1, 4, 84:ut alios taceam,
not to speak of others, Ov. M. 13, 177; so,Narcissum,
Verg. G. 4, 123:novercas,
Sen. Hippol. 558 et saep.:tacebimus, quid in ipso homine prosit homini?
Plin. 28, 1, 1, § 1.— Pass.:ignotumst, tacitumst, creditumst,
Ter. Ad. 3, 4, 28:aureus in medio Marte tacetur Amor,
Ov. Am. 2, 18, 36:vir Celtiberis non tacende gentibus,
Mart. 1, 50, 1. — Hence, subst.: tăcenda, ōrum, n., things not to be uttered: dicenda tacenda locutus, rhêta kai arrêta, things fit and unfit to be spoken, Hor. Ep. 1, 7, 72; cf.:gravis est culpa tacenda loqui,
Ov. A. A. 2, 604.—Hence, tă-cĭtus, a, um, P. a.Pass., that is passed over in silence, not spoken of, kept secret, unmentioned:2.prima duo capita epistulae tuae tacita mihi quodammodo relinquenda sunt,
Cic. Fam. 3, 8, 2:aliquid tacitum tenere,
id. de Or. 3, 17, 64; cf.:quod cum ab antiquis tacitum praetermissumque sit,
Liv. 6, 12, 3; Verg. A. 6, 841:tacitum erit,
Plaut. Pers. 2, 2, 64:suspendas potins me, quam tacita tu haec auferas,
i. e. without my speaking of it, uncontradicted by me, id. As. 4, 2, 7; cf.:cetera si reprehenderis, non feres tacitum,
Cic. Att. 2, 3, 2:ne id quidem ab Turno tulisse tacitum ferunt: dixisse enim, etc.,
Liv. 1, 50, 9; so, too, tacitum ferre. id. 3, 45, 6: non patientibus tacitum tribunis, quod, etc., id. 7, 1, 5:tacere nequeo misera, quod tacito usus est,
silence, Plaut. Cist. 1, 2, 7. —Transf.a.In jurid. lang., that is done without words, assumed as a matter of course, silent, implied, tacit:b.non omnia scriptis, sed quaedam, quae perspicua sint, tacitis exceptionibus caveri,
Cic. Inv. 2, 47, 140:conventio,
Dig. 20, 2, 3:condicio,
ib. 23, 3, 68:jus,
ib. 29, 2, 66:substitutio,
ib. 28, 5, 25:indutiae,
Liv. 2, 18; 2, 64; 23, 46:fideicommissum,
Quint. 9, 2, 74.—That is done or exists in silence; silent, secret, hidden, concealed:B.senatus decrevit, ut tacitum judicium ante comitia fierit,
Cic. Att. 4, 17, 3 Bait.:aures ipsae tacito eum (modum) sensu sine arte definiunt,
id. Or. 60, 203:omnes enim tacito quodam sensu sine ullā arte aut ratione quae sint... recta ac prava dijudicant,
id. de Or. 3, 50, 195:ob tacitas cum Marcello offensiones,
Vell. 2, 93, 2:tacitum vivit sub pectore vulnus,
Verg. A. 4, 67; so,affectus,
Ov. M. 7, 147:pudor,
id. ib. 7, 743:ira,
id. ib. 6, 623:dissimulare sperasti, tacitusque meā decedere terrā,
secretly, unobserved, Verg. A. 4, 306.— Subst.: tăcĭtum, i, n., a secret:taciti vulgator,
Ov. Am. 3, 7, 51. —Act. or neutr., that does not speak, not uttering a sound, silent, still, quiet, noiseless, mute:C.quod boni est, id tacitus taceas tute tecum et gaudeas,
Plaut. Ep. 5, 1, 44:tacitus tace modo,
id. Poen. 4, 2, 84:mulier,
id. Rud. 4, 4, 70; cf.:lacrumans tacitus auscultabat, quae ego loquebar,
id. Bacch. 4, 9, 59:quid exspectas auctoritatem loquentium, quorum voluntatem tacitorum perspicis?
Cic. Cat. 1, 8, 20; 3, 11, 26:vos me jam hoc tacito intellegetis,
id. Verr. 2, 2, 73, § 180:quae (patria) tecum tacita loquitur,
id. Cat. 1, 7, 18: voluntas;quae si tacitis nobis intellegi posset, verbis omnino non uteremur,
id. Caecin. 18, 53; id. Verr. 2, 3, 16, § 41:nihil me mutum delectare potest, nihil tacitum,
id. Cat. 3, 11, 26:si quam conjecturam adfert hominibus tacita corporis figura,
id. Rosc. Com. 7, 20:tacita vestra exspectatio,
id. Clu. 23, 63:assensiones nec tacitae nec occultae,
implied, tacit, id. Mil. 5, 12:si mori tacitum oportet, taceamus,
i. e. without making a defence, Liv. 40, 9, 5:contumeliam tacitus tulit,
id. 35, 19, 1:ut forte legentem Aut tacitum impellat,
i. e. meditating, Hor. S. 1, 3, 65:pro sollicitis non tacitus reis,
eloquent, outspoken, id. C. 4, 1, 14:tacitus pasci si posset corvus,
id. Ep. 1, 17, 50:tacitā fistula cum lyrā,
id. C. 3, 19, 20:totum pererrat Luminibus tacitis,
with silent glances, Verg. A. 4, 364:fulmen,
i. e. without thunder, Luc. 1, 533 et saep.:per tacitum nemus ire,
still, silent, quiet, Verg. A. 6, 386; so,unda,
id. ib. 8, 87:caelum,
id. ib. 3, 515:aër,
Mart. 8, 32, 1:domus,
id. 9, 62, 12:limen,
Verg. A. 7, 343:nox,
Ov. H. 18, 78; id. F. 2, 552.— Subst.: tăcĭtum, i, n., silence:septem surgens sedatis amnibus altus Per tacitum Ganges,
in its silent course, flowing silently, Verg. A. 9, 31; cf.:trahitur Gangesque Padusque Per tacitum mundi,
i. e. through subterranean passages, Luc. 10, 253:somnus per tacitum allapsus,
silently, in silence, Sil. 10, 354:erumpunt sub casside fusae Per tacitum lacrimae,
id. 12, 554; 17, 216.—As proper name: Tă-cĭta, ae, f., = Muta, the goddess of Silence:ecce anus in mediis residens annosa puellis Sacra facit Tacitae,
Ov. F. 2, 572; v. also 2. Tacitus.— Adv.: tăcĭtē, silently, in silence, secretly (class.):auscultemus,
Plaut. As. 3, 2, 42:tacite rogare,
Cic. Imp. Pomp. 5, 13:tacite dat ipsa lex potestatem defendendi,
id. Mil. 4, 11:perire tacite obscureque,
id. Quint. 15, 50:non tulit verecundiam senatus,
Liv. 5, 28, 1:exsecrari praetereuntem,
id. 2, 58, 8:annus labens,
Ov. F. 1, 65; Just. 15, 2; Plin. Ep. 5, 17, 2; Val. Max. 6, 5, 2. -
18 cedo
cedo plur. cette, old imper, hither with it, give, bring here: Puerum, mihi cedo, T.: senem, bring hither, T.: cedo, quaeso, codicem: cedo tabulas.—Esp., let us hear, tell, say, speak, out with it: cedo istuc tuom consilium, T.: unum cedo auctorem tui facti: cedo, quoium puerum hic apposuisti? T.: cedo igitur, quid faciam, T.: cedo, cui cognitor factus sit, etc.: cedo, si conata peregit, what, if, etc., Iu.: cedo dum, en umquam audisti, etc.? come now, T.—Parenthet., let me, by your leave: ego, statim, cedo, inquam si quid, etc. —Look at, mark, behold! cedo mihi leges Atinias: illius contionem.* * *Igive/bring here!/hand over, come (now/here); tell/show us, out with it! behold!IIcedere, cessi, cessus Vgo/pass (from/away); withdraw/retire/leave; step aside/make way; take place of; grant, concede, yield, submit; fall back/to; happen/result; start (period) -
19 dē-sinō
dē-sinō siī (rare; dēstitī is used instead), situs, ere, to leave off, give over, cease, desist, forbear: lacessere, T.: de compositione loqui, Cs.: furere: iudicia severa Romae fieri desierunt: ut auctor Desinat inquiri, O.: artem, give up: versūs, V.: plura, say no more, V.: dominam, abandon, O.: veteres orationes a plerisque legi sunt desitae: contra eos desitum est disputari: tunc bene desinitur, O.—To cease, stop, end, close, make an end, have done: deinde desinet (solicitudo), T.: libenter desino: bellum sumi facile, aegerrume desinere, S.: quo (puero) ferrea primum Desinet gens, at whose birth, V.: desierant imbres, O.: ut Desinat in piscem mulier, end in, H.: desine quaeso communibus locis: querelarum, H.: A te principium, tibi desinet (carmen), V.—Of speech: desinendi modus: Vix bene desierat, O.: Ah desine, cease, T.: Desine, iam conclamatumst, T.: illa, quae similiter desinunt, etc., like endings. -
20 nē-sciō
nē-sciō īvī, —, īre, not to know, to be ignorant: quid agam nescio, T.: de Oropo opinor, sed certum nescio: animae sit (illa vis) ignisve, nescio: nescis, Quem fugias, O.: Tu nescis id quod scis, si sapies, i. e. keep closely secret, T.: nescibam id dicere illam, T.: vincere scis, victoriā uti nescis, L.: utrum velit... nescitur: futura, O.—With quis or quid, I know not who, some one, somebody, a certain person, I know not what, something, some, a certain: oblatum ab nescio quo inprobo, T.: postea quam nescio quid impendit: hoc nescio quid, quod ego gessi, this trifle: quia nescio quid in philosophiā dissentiret, a little: nescio quid litterularum, a sort of letter: Laetus est nescio quid, over something, T.: casu nescio quo: nescio quid praeclarum, indefinable excellence.—With quo modo, somehow, I know not how: fit enim, nescio quo modo, ut, etc.: qui, nescio quo modo, conspirant, N.—With quando, at some time or other: me nescio quando venisse questus est.—With an, I know not whether, probably, perhaps (softening an assertion): constantiam dico? nescio an melius patientiam possim dicere, perhaps I might better say: nescio an modum excesserint, L.—Not to know, to be unacquainted with: Nescio alias, i. e. how others may act, T.: eas artīs: hiemem, V.: vinum toto nescire Decembri, i. e. abstain from, Iu.—Not to understand, to be unable: scire Latine... nescire: stare loco nescit (of a horse), V.: nescit vox missa reverti, cannot be unsaid, H.: irasci: Uxor invicti Iovis esse nescis, know not how to be, H.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
say over — index repeat (state again) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
say over — recite, say from memory … English contemporary dictionary
say over — transitive verb : to repeat from memory practiced saying his speech over until he was letter perfect … Useful english dictionary
Say on pay — is a slogan for laws that give shareholders of corporations a vote on how much the boards of directors will be remunerated. In the field of corporate governance, this issue has become increasingly political due to the incessant upward trend of… … Wikipedia
over — I [[t]o͟ʊvə(r)[/t]] POSITION AND MOVEMENT ♦ (In addition to the uses shown below, over is used after some verbs, nouns, and adjectives in order to introduce extra information. Over is also used in phrasal verbs such as hand over and glaze over .) … English dictionary
Over (Hey! Say! JUMP song) — OVER Single by Hey! Say! JUMP A side OVER B side Aiing Aishiteru … Wikipedia
Over the Edge (1999) — Promotional poster featuring The Undertaker Information Promotion World Wrestling Federation … Wikipedia
Over (Drake song) — Over Single by Drake from the album Thank Me Later Released March 8, 2010 … Wikipedia
Over 21 — Directed by Charles Vidor Produced by Sidney Buchman Written by Ruth Gordon (play) Sidney Buchman Starring … Wikipedia
Over My Heart — Studio album by Laura Branigan Released 1993 … Wikipedia
Over the Edge (radio) — Over the Edge (or, OTE) is a sound collage radio program hosted and produced in the United States by Don Joyce. Joyce is also a member of the pioneering sound collage band Negativland, members of which frequently make guest appearances on Over… … Wikipedia